Fruitful Writing

Στη λεωφόρο σιωπήςβαρύ χρεώθηκες σταυρό,της λησμονιάς ταξιδευτής. Της πιο γλυκιάς Ανατολήςτ’ όνειρο μένει θολερό…στη λεωφόρο σιωπής και μιας σελήνης πορφυρήςτο… Read more: Στη Λεωφόρο σιωπής | Ζορμπαλάς Γιάννης

Αδειασμένη η εποχή σου από ημερομηνίεςΝεκρό έαρ ριζωμένο σε βεβαιότητεςΓνώσεις, φθορές και πτώσεις,ανήλιαγες παραδοχές σε διάφανους αγέρεςΤα σύννεφα δειλά ξεχάστηκαν… Read more: ΠΑΡΩΝ, ΗΤΤΗΜΕΝΟΣ; | Κλαρίτη Άννα

Εωθινός ευλογίας ψαλμός ο ευδόκιμος ερχομόςτου κάθε νεογέννητου στην ανοιχτή τη ζήσηνα έχει μέλλον μακρινό με αγλάισμα την τύχη,μέρες λιόφαντες… Read more: Της Ζωής το Ταξίδι | Αλεξανδρής Γιώργος

Ω ΑγαπημένηΜε Τι Χρυσάφια απόψε στην καρδιάΕίσαιΣτολισμένη;Ω ΑγαπημένηΤι ΚεχριμπάριαΣτην ΟμορφιάΤης πλάσης τούτηςΕίσαι καθρεφτισμένη;Αγάπησα τούτη την ομορφιάΠου με σακατεύει το εντόςΣαράκι… Read more: Ζωή Και Έρωτας | Σιδηρόπουλος Ιωάννης

Το φως της αυγής και το σκοτάδι της αβύσσουαέναος πόλεμος εντός σου.Κάθε μέρα στέκεις στο παράθυρο, κοιτάς, αναζητώντας σωτηρία από… Read more: Δες… | Πάτσιου Ελένη

Blooming in the Frost(Ανθίζοντας στον Πάγο) Με κοίταξες στα μάτιαεκεί που η ρωγμή βάθαινεκι αντί για χέρι,ακούμπησες πάνω μου κι… Read more: Ανθίζοντας στον Πάγο | Μπουρδάκου Κική

Δεν έχουν αρκετή σιωπή στα δόντια.Μασάνε τα λόγια, τα τυραννούν,τα φτύνουν· δημιουργούνται κενά αέρος,κι αστάθειες· κλονίζονται σκάφη,επιβάτες, σχέσεις κι εσύ… Read more: “Κενά αέρος” | Γεράρδης Άρης

Εσύ το τέραςπου πια δε με τρομάζεις,ήρθες μια μέρα ανύποπταόλα να μου τα πάρεις.Σαν ξενιστής μέσα μουρίζωσες τον πόνο.Μάνιασες, λύσσαξες,τα… Read more: “Μαζί μου Πεθαίνεις” | Σπυροπούλου Κατερίνα

Με ιδιαίτερη συγκίνηση ανακοινώνουμε πως Ποίημα του Μήνα για τον Απρίλιο αναδείχθηκε το «Γελωτοποιός» της Ελευθερίας Ζέλκα. Ένα ποίημα που… Read more: “Γελωτοποιός” | Ζέλκα Ελευθερία | Ποίημα του Μήνα | Απρίλιος 2026

Όταν ήταν παιδί,οι γονείς του θέλησαν να τον δουν…σημαιοφόρο!Παράσημο αδιαμφισβήτητο,αριστείας και τιμής. Εκείνος όμως δεν θέλησε ποτένα σηκώσει σημαίες, λάβαρα… Read more: “Δυο χέρια ελεύθερα” | Σιμιτσοπούλου Άννα

Θα πέφτει η βροχή στην προκυμαίαθα πέφτει και στο όνειρο η αυλαίαθα γράφεις στο τετράδιοτραγούδια για το ράδιοπως όλα στη… Read more: “Σαν Αρχαία Κόρη” | Γεωργιάδου Κατερίνα

Μα εσένα το σκοτάδι δε θα σ’ αγγίξειΚλείνεις τα μάτια στους χειμώνεςΚαι περιμένεις να γευτείς το γλυκό χρώμα της ελπίδας….Και… Read more: “ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ ΦΩΣ” | Οικονόμου Σοφία

Σε ποθώΚαι σε λαχταρώΣαν ναμαστε από πάντα ερωτευμένοι,Εσύ και εγώ.Και σε καρτερώΚαι σε θέλωΚαι τολμώ, ανάμεσα στους δειλούς,Να χάνω τον… Read more: “Μέθεξις” | Μίγκλη Μαρία

Στης θάλασσας τη μοναξιάπαρέα έκανες κρύβονταςτην περηφάνια σου κάτωαπό το ψάθινο καπέλο σου. Κράτησες τα δάκρυαμοναχά για σένακαι κάθε που… Read more: “Ψάθινο καπέλο” | Σπυροπούλου Κατερίνα

Συχνά περνούν τα βράδια και σκέφτομαι να μη μ’ εγκαταλέιψεις…Το φοβάμαι σα παιδί που φοβάται το σκοτάδι Κι όλο έρχεται… Read more: “Αμφιβολίες” | Μώρος Τηλέμαχος

Όσο κι αν τον νου μου τριβελίζειςπως τάχα θα υπάρξει ανατροπή,προτού βρεθώ σε τέλμα,γνωρίζω καλά τη φυσική ακολουθία των πραγμάτων.… Read more: “Η προοικονομία της αυτανάφλεξης” | Νάντια Παπαϊωάννου

Με ιδιαίτερη χαρά ανακοινώνουμε πως Ποίημα του Μήνα για τον Μάρτιο αναδείχθηκε το ποίημα «14 Φλεβάρη» της Σοφίας Οικονόμου. Γιατί… Read more: “14 Φλεβάρη” | Οικονόμου Σοφία | Ποίημα του Μήνα | Μάρτιος 2026

Είναι φορές που στην θάλασσα συναντώ την ψυχή μουκαι μιλάμε για τα ταξίδια που έμειναν στην μέση ανεκπλήρωτα.Είναι φορές που… Read more: “Το ταξίδι της ψυχής” | Θωμοπούλου Έλενα

Πόση θάλασσα μπορεί να κρατήσει το χέρι σου;Πόση απεραντοσύνη να κατανοήσει, η καρδιά σου;Αλάτια πικρά και γλυκά, σμίγουν με χούφτες… Read more: “Μια χούφτα θάλασσα” | Κλαρίτη Άννα

Μεθυστικό κρασί η ανάσα σου.Ευωδιά θέρους πλανεύει τις αισθήσεις.Χίλια φιλιά με θεραπεύουν στοργικά, εξυφαίνοντας αμμουδιές χρυσαφένιες.Ακουμπάς επάνω μου, ιδρωμένη, ζεστή…Έρωτας… Read more: “Υφαίνοντας αισθήσεις” | Πούδη Άννα

Όσες φορές μένει κρυμμένοςμπορώ κι εγώ να ‘μαι μια άλληΧαμογελώ, μιλάω ευγενικάπαίρνω βαθιά ανάσακοιτάω γύρω ατάραχηΈνα μικρό στόμα μού λέειπως… Read more: “Χαραμάδα” | Ζέλκα Ελευθερία

Ξέρεις τι;Κρίμα.Ήθελα τόσο να το ξέρεις ήδη…πως δεν υπάρχουν είδη.Όχι όταν είναι αληθινή. Αγάπη.Μύθος, λες.Ό,τι βολεύει τον καθένα.Η βολή γεννά… Read more: “Μια είναι” | Σπυροπούλου Κατερίνα

Πορεύτηκε στον ορίζοντα της ανατροπής,που τόλμησε να πιστέψει πως υπάρχεικαι κατάφερε ν’ ανθίσει προχωρημένα χρόνια,σπαταλημένα σε διάτρητους και γερασμένους αιώνες.Κι… Read more: “Και η Μνήμη καθαρτήριο Φως” | Αλεξανδρής Γιώργος

Για τον μήνα Φεβρουάριο 2026 ξεχώρισε το «Ο τελευταίος χορός» της Σπληνάκη Δήμητρας. Ένα ποίημα αισθησιακό και βαθιά νοσταλγικό, όπου… Read more: “Ο τελευταίος χορός” | Σπληνάκη Δήμητρα | Ποίημα του Μήνα | Φεβρουάριος 2026

Θα κόψω από τις λήθης τον κήποΈνα λουλούδι.Αρχαίο τραγούδι, που πέρασεςΚαι πας.Ο δρόμος σου έγινεΜαρμάρινη αλάναΚαι μάτια λάγνα,Στο διάβα συναντάς.… Read more: “Ελλάς” | Μίγκλη Μαρία

Από τον κήπο των πουλιών και τα ψηλά τα δάση,τα σύννεφα, τ΄ άστρα, την αυγή τη μοσχομυρωδάτη…Φύλλο πλατάνι έστειλα, πνοή… Read more: “Μητρότητα” | Παναγοπούλου Νικολίτσα

Θέλω πολύ, να πάμε οι δυο μας μια βόλτα.Κάποια βραδιά, σε μια ανώνυμη οδόπου φέγγουν τα φώτα, σε ένα πάρκο… Read more: “Ανώνυμη Oδός” | Μίγκλη Μαρία

Στης άγρυπνης πόλης τα στενάκρέμασα το βλέμμα,κι η νύχτα ψιθύρισε απαλά:«στη μέρα ζει το ψέμα». Υγρό μπλε μετάξιη νύχτα γύρω… Read more: ΣυνΠοίηση#3 – «Άγρυπνη Πόλη»

Πιστεύω στην ένταση του ανέμουπου κάνει τα φύλλα να πέφτουν.Πιστεύω σε μένα που επιμένωνα σκαλίζω τις πέτρεςλειαίνοντας τις γωνίες. Πιστεύω… Read more: “Οδός Πίστης” | Πεταχτή Άρτεμις

Συννέφιασεσυννέφιασεη καλοσύνηκαι οι ρυτίδεςτης αναμονής γίναν πελώριαβουνάμε χιονισμένουςτους ώμους τουαπό τον πόνο της ματαιότητας…Συννέφιασεκαι δείπνησεη αγωνία μετον λαβύρινθοστην ψυχήτων συναισθημάτων…Συννέφιασεκαι… Read more: “Συννέφιασε” | Βελούδας Πέτρος

Όρθια στάσου σαν έρχεται το τέλοςμην σε λυγίσει των αλλονών ο πόνοςμη σε λυπήσει η γλάστρα που μαράθηκε.Όρθια στάσου στο… Read more: “‘Ορθια Στάσου” | Ντηλιά Γκέλη

Πληγή ανοιχτή στον ουρανόαπόψε το φεγγάρι·φως κόκκινο στάζει στις στέγες. Σιωπηλά τα σπίτια,σιωπηλά τα δέντρα.Μόνο ο άνεμος γυρίζει στις γωνίες,αγκαλιά… Read more: “Ματωμένο Φεγγάρι” |Σπυροπούλου Κατερίνα

| Πούδη Άννα| Εκείνη τη νύχτα,το ρήγμα στην ψυχή μου ήταν μεγάλο,σχεδόν καταστροφικό. Έπεσε στο κενόκαι προκάλεσε την πιο μεγάλη… Read more: “Βαμμένα με Αίμα”

| Ανδρέου Δανιήλ | Καθώς ανέμιζαν οι ωδές της ημέρας στον αέρα,φωτίζοντας ο ήλιος τα δέντρα περπατούσα,μα γιατί δεν προσεχείς… Read more: “Ευτυχία”

| Ζορμπαλάς Γιάννης | Ήρθες- δροσιάς ψιλοβροχήστο διψασμένο στρώμα μου.Του έρωτα απαντοχή. Ελπίδας φύτρωσε δεντρίστο άγονο το σώμα μου.Ήρθες- βροχούλα… Read more: “Ηλιαχτίδα”

Βάδιζες καθώς σκεφτόσουντι όμορφα θα ήταν όλα αν ήταν καινούργια.Αστράφτουν τα χάδιακάτω από τριμμένα σεντόνιακαι ξέπνοους ψιθύρουςΚάτω από νωχελικές καρέκλεςπληρωμένης… Read more: “ΖΟΡΙ”

Δεν πειράζει που είσαι σκληρός.Οι σκληροί άντρες όσα προβαίνουν τα εννοούν.Πειράζει, που δεν ακούς την καρδιά μουπώς χαροπαλεύει αδάμαστηστο στήθος… Read more: “Σκληρή Αγάπη”

Αδιανόητο άπειρο,νεφέλες συρτές,χρονικές δίνεςμε ακμές ορατές και αόρατες στο κρακ του χρόνουό,τι υπήρξε μένει πίσω. Χρόνος ξεθωριασμένος,σε ατέρμονη αναμέτρηση με… Read more: “Στο κρακ του χρόνου”

Having the moonunder my armpitI am coming to shed lightto the darkness that hinders youfrom coming towards methus, you are… Read more: “NUMBER 252”

Soul should connect love with body. Heart should penetrate love on the mind. And we should fight it, love. Soul… Read more: LOVE | Σιδηρόπουλος Ιωάννης

| Σταυροπούλου Αριστέα | Με ένα λάμδα. Με ένα, σου λέω.Έτσι γράφεται το χαμόγελο. Να έχει μια άκρηνα κρατιέται από… Read more: “Πώς γράφεται το Χαμόγελο;”

Τις νύχτες γίνομαι καπνός και ανεβαίνωΜέσα από τα στενά και πάνω από τις σκεπέςΚαι μόλις έρθει το πρωί παραβγαίνωΜε αυτά… Read more: «Γκόλντεν Βιρτζίνια»

Και ήταν, θαρρώ, σαν χθες,όταν σε πρώτο αντίκρισα —σαν το φωςπου φτάνει στις χαραμάδεςκαι τις φωτίζει. Γέμισε η σιωπή μουμε… Read more: «Σαν χθες»

Εκεί που δεν φτάνει το βλέμμαμένει χώροςγια ένα χάδι. Όσα δεν άντεξε η καρδιάχώρεσαν σε μια παλάμη. Κι ύστερα,αυτά τα… Read more: “Εναπομείναντας χώρος”

| Ζέλκα Ελευθερία | Να ‘γραφα λέει ένα ποίημαμε λέξεις σαν βροχής καρεκλοπόδαραχοντρά που αφήνουν στρογγυλό σημάδιεκεί που τη ρουφά… Read more: “Να ‘γραφα”

Βροχή και νοτισμένη γη,απάνθρωπη ξηρασία αναμοχλεύεικάτω από τα κιτρινισμένα φύλλα,μιας συγκομιδής σαπισμένων υποσχέσεων,μιας ουδέτερης στάσης των απαρχαιωμένων χρόνων,σταγόνες πέφτουν στο… Read more: «Βροχή και νοτισμένη γη»

{Ακροστιχίδα – νέος χρόνος αθανασία ψυχής η αγάπη} Νέος χρόνος ήρθε με του Γενάρη το πρώτο λιόφωτο πρωινό.Έλα αγαπημένη, μαζί… Read more: “Νέος Χρόνος – Πόθοι Ιδανικά”

Πόσο με τρομάζουν οι σιωπέςόταν η καρδιά κάνει θόρυβο. Είναι αυτές οι στιγμέςπου θες να φωνάξεις δυνατά,να τα πεις όλα,… Read more: “Σιωπές”

Θα έρθει η μέρα που θα σηκωθείς,από την άβυσσο θα συρθείς.Θα έρθει η μέρα που θα λυτρωθείς,και τα δίκαια θα… Read more: “Θα έρθει η μέρα…”

Είχε μεγαλώσει,προτιμούσε όμως ακόμηνα παίζει σαν μικρό παιδί,αρνούμενη να αποχωριστείτα παιχνίδια της.Οι γονείς ανησύχησαν.Ο ψυχολόγος το είπεπαλιμπαιδισμό.Μια θεία το είδεως… Read more: “Παιχνίδισμα”

Είχα έναν έρωτα στα χέριαπου έψαχνε προορισμόπέρασε κρύα καλοκαίριαβρήκε φθινόπωρο ζεστό Τον αγκαλιάσανε τα φύλλατον ταξιδέψανε στη γηκαι της ξεδίψασε… Read more: “Είχα έναν έρωτα στα χέρια”

Ο Δεκέμβριος μάς βρήκε να κοιτάμε πίσω. Όχι με λύπη, αλλά με εκείνη τη γλυκιά σιωπή που αφήνει η μνήμη… Read more: «Νοσταλγία» | Σταματάκη Ραφαέλα | Ποίημα του Μήνα | Δεκέμβριος 2025

Εγώ δεν γράφω ποί(η)ματα.Ανθολογώ αιτήματαδύο γενιών χαμένων.Από τα παραπήγματακλέβω θαμπά συνθήματατων περιφρονημένων.Εγώ δεν γράφω ποί(η)ματα.Μελοποιώ τα κρίματααρχόντων κι αρχομένων.Των βουλευτών… Read more: “Εγώ δεν γράφω Ποιήματα”

Περιμένοντας την ελπίδα που χάθηκεστον ορίζοντα μαζί με ένα ηλιοβασίλεμα.Ο ήλιος την αγκάλιασε και την έκρυψε μακριά.Την ζήλεψε και αυτός.Ποιος… Read more: “Η Ελπίδα” | Θωμοπούλου Έλενα

Απόσταση από τα μάτια του ήλιουΣώμα πίνακας ζωγραφικής που φοράμόνο την έμπνευση μιας ντυμένης λέξηςκαι χορεύει μεθυσμένοστις χρονοβόρεςπαραισθήσεις του ονείρου…… Read more: “Απόσταση”

Πάρε από το σώμα μου τη μυρωδιά,την αίσθηση του δέρματος ανάμεσα στα δάχτυλακαι τις σταγόνες ιδρώτα όπως γεννιούνται. Πάρε τις… Read more: “Σώμα δίχως Όνομα”

Σου μοιάζει το φεγγάρι, αγάπη μου.Κοίτα το πώς σε ζηλεύει,(κοίτα το) πώς δυσφορείׄ·απ’ την αέναη προσοχή που σου δείχνωμία τυφλή… Read more: “Η Ζηλοφθονία της Σελήνης”

Αυτές τις μέρες μου ‘ρχεταιβαθιά μες στην καρδιά μου,τα όνειρα τα παιδικάπου φύγανε σταγόνες. Είχα τα χέρια μου κοντάδεν άπλωσα… Read more: “Σταγόνες”

Η φυγή μου είναι άγρια και ανεξέλεγκτη,σαν καπνός που φεύγει από τις στάχτες του παρελθόντος,και αν κάποτε σταματήσει ο χρόνος,θα… Read more: “Η φυγή”

Το ποίημα «Ανεμώνες» της ποιήτριαςΚλαρίτη Άννας ξεχώρισε στη μηνιαία ψηφοφορία και αναδείχθηκε Ποίημα του Μήνα για τον Νοέμβριο 2025 στο Fruitful Writing.Με λεπτές, σχεδόν ψιθυριστές εικόνες, το… Read more: “Ανεμώνες…” | Κλαρίτη Άννα | Ποίημα του Μήνα | Νοέμβριος 2025 

Ένα βλέμμα σου να είχακαι ας έπεφτε ξανά σκοτάδι.Τα μαλλιά μου να χτένιζεςχίλιοι κόμποι ας γίνονταν πάλι. Στα ρούχα μου… Read more: “Έστω για μια φορά”

Κανέλα, σανταλόξυλο Βαρύ σαν το όνομα σουΚαρπός στο χώμα ώριμος. Κρασί ξεθυμασμένοΜοιάζει το άρωμα σουμεθοκόπι και όνειδος.Και τα ξανθά μαλλιά… Read more: “Ο έρωτας και το άρωμα του”

Όπως αγαπά το ποίημα τις άνω τελείες τουέτσι αγάπησα τα φύλλα που πέφτουν απ’ τα δέντρα.Έτσι πήρα μια μικρή ανάσα… Read more: «Ανάσταση»

Απροσπέλαστο ανάκτορο με γέφυρα διακεκομμένη παρόμοιο δεν θα αντικρίσω ξανάεχέμυθο τετράποδο αγναντεύει Ποσειδώνα τελειώματαορκιζόσουν πως ήξερε και δεν θα βγει… Read more: “Χαλκίδα”

Όλα τα ποιήματά μου,Με κάποιες εξαιρέσεις,Για σένανε μιλάνε.Για την ΑγάπηΚαι τον Έρωτα,Που έχω για εσένα.Μούσα μου.Από το σκοτάδι,Στο φως,Με μια… Read more: “Τα ποιήματά μου”

Είσαι το αστέρι της Αυγής.Όταν σε έφερε η τέχνη της μοίρας στο δρόμο μουφώτισες κάθε σκοτεινή πτυχή μέσα στην καρδιά… Read more: “Οδηγός στην Εδέμ”

Σε ποιες ξένες αγκαλιές κοιμάσαι τα βράδια;Ποια χείλη ξεθωριάζουν τις πληγές σου;Θυμάσαι, άραγε, πού ξύπνησες χθες;Περνάς καλά εκεί που είσαι… Read more: “Πέρα από τη Ζοφερότητα του Σύμπαντος”

Control Το χέρι πάνω στο νερόαν μείνει ακίνητο, τότε ο κόσμος καθρεφτίζεται.Αν τρέμει, όλα διαθλώνται. Ο έλεγχος δεν είναι σπείρωμα·είναι… Read more: “Ctrl+Alt+Del | Επαναπροσδιορισμός”

Ω ΑγαπημένηΟ Νούς και ΛογισμόςΓια την Καρδιά σουΜυστικά που την αγαπάΕίναι πια δοσμένη.Ω ΑγαπημένηΑγάπα με τις Κρύες Νύχτες που παγώνωΚαι… Read more: Αναστασία | Σιδηρόπουλος Ιωάννης

Εάν θέλεις να ρωτήσω το Θεόπού έχει κρυμμένα τα χρυσάνθεμα,δώσε εντολή στον πιο κρυφό πόθο μουνα ξεδιπλωθεί. Εάν θέλεις τα… Read more: “Τα Χρυσάνθεμα”

Ανάμεσα σε δύο ανάσεςγεννιέται ο κόσμος.Ούτε πριν, ούτε μετά.Ταυτόχρονα όλα,εκεί που δεν είσαι κανείς και γίνεσαι τα πάντα. Η θάλασσα… Read more: “Μετέωρο”

Δεν ξέρω ποιοι περπάτησανεδώ πριν από μας,πόδια μικρά κι αλαφροπάτητακι άλλα με μπόλικη βαρύτητα,χνάρια εκατομμύρια που σκόρπισετο κύμα και ο… Read more: «Πόδια»

Το ποίημα «Το Τελευταίο Νανούρισμα» της Εμμανουήλ Άννας ξεχώρισε και αναδείχθηκε Ποίημα του Μήνα | Οκτώβριος 2025 στο Fruitful Writing.Mε ένα έντονα βαθύ συναισθηματικό φορτίο, η ποιήτρια… Read more: Το Τελευταίο Νανούρισμα | Εμμανουήλ Άννα | Ποίημα του Μήνα | Οκτώβριος 2025

Σπούδαγμα και ιερή διδαχή η εξιστόρηση των γεγονότων,η αναλυτική περιγραφή και ο χαρακτηρισμός προσώπωνμε εμπεριστατωμένη έρευνα δογμάτων και πίστωση αλήθειας,με… Read more: “Της Ιστορίας η Σιωπή”

Τυλιγμένοι στα όνειρά μαςγυμνοί ξυπνάμε το πρωίστα χείλη στάζει ο έρωτάς μαςσαν το γλυκόπικρο κρασί Λες πως τίποτα δεν μένεικι… Read more: “Μισό Φιλί”

Λουλούδι… ξυπνάς Λουλούδι, πρωινό αέριμύρισε μου να χαρώ Εσύ γελάςλουλουδάκιξυπνάςλουλουδάκι Στο σπίτι σου δε μιλάς ΜιλάςΞυπνάωκαι βλέπω έξω Γράφειςτα κοιτάζωσηκώνομαι… Read more: “Αυγή”

Ποίηση είναι όποιος διψάει για κάτιΝα το αφήσει και να κοιτάξει το αντίθετο.Ποίηση είναι μια γλυκόπικρη μέρα.Ποίηση είναι μια φοβισμένη… Read more: “Ποιητική 2”

Είναι φορές που κοιτάζω γύρω μου, πίσω μου,κι όλα όσα με περιτριγυρίζουν σκοτεινιάζουνκαι με πλησιάζουν επικίνδυνα. Έρχονται να με πνίξουν,να… Read more: “Εκείνες οι φορές”

Το ποίημα «Σώπασε» της Σπληνάκη Δήμητρας ξεχώρισε και αναδείχθηκε Ποίημα του Μήνα |Σεπτέμβριος 2025 στο Fruitful Writing. Με γλώσσα λιτή αλλά έντονα συναισθηματική, η ποιήτρια υφαίνει έναν εσωτερικό… Read more: Σώπασε | Σπληνάκη Δήμητρα | Ποίημα του Μήνα | Σεπτέμβριος 2025

Κοίταξε μας.Κάποτε θα πεθάνουμε πλήρης ημερών,κενοί απ’ του αγγίγματος μας τα άδεια χέρια,μέσα σε κλίνες περίτεχνες, με πρόσωπα οικεία δίπλα… Read more: “Ετυμηγορία”

Αυτό που πάλλεται.Σε νιώθω,βιώνω την παρουσία της απουσίας σου σε κάθε έκφανση,κάθε στιγμή.Έρχεσαι.Είσαι η αυγή με όλες τις πιθανότητες της.Το… Read more: “Ο ρυθμός του κόσμου”

Στην πέτρινη αυλή του νουπου φρόντιζα μ’  αγάπη,ήρθες χειμώνα φέρνονταςμια ροζ τριανταφυλλιά. Καλύτερα να κράταγεςκιτρινισμένα φύλλα, γυμνό κλαδί να ‘ρχόσουνα… Read more: “Στο ροζ”

Είπα να γίνω ποιητήςγια έρωτα να γράψωπάνω σε πορφυρό χαρτίτους χτύπους της καρδιάς. Κι έγινε ο στίχος θάλασσα,πανί να ταξιδέψεις,λευκό… Read more: “Πορφυρένιο δάκρυ”

Να ήταν όλα τα λευκά μαζεμένασε μια στοίβα, να κρύβουν τα μαύρα. Μα τα πολύχρωμα;Τα ροζ, τα μπλε, τα κίτρινα;Να… Read more: “Λευκή Συνείδηση”

Ο πόνος δεν περνά,απορροφάται.Γίνεται τοίχωμα,απ’ το ίδιο εκείνοπου φράζειτις αρτηρίες. Κι αν μοιάζω καλά,μέσα μου χτυπάμια φλέβα,έτοιμη να σπάσειαπ’ τον… Read more: “Τώρα, μέσα μου, εσύ”

Έφυγες νωρίς, έγινες φως,ότι θυμάμαι από εσένα είναιένα χαμόγελο, γλυκό, διαρκώς. Χαμόγελο, σαν ήλιος ζεστόςμετά από βαριά βροχή,που χαραμάδες στις… Read more: “Έφυγες Νωρίς”

Υποδόρια ρεύματα σε ριγούνμε κάθε απροσδόκητο άγγιγμα.Κάθε βλέμμα που ποθείςσε καταλύει, μόνο στη σκέψη. Με κλειστά βλέφαρα, σε ενόραση,αδημονείς να… Read more: “Βελούδινα αγγίγματα”

Τι δεν μπορείς;ρώτησα. Όλα…και τίποτα,απάντησες. Κι όμως,ο χρόνος ανασαίνει βαριά,σκιά που περνάπριν φτάσει στο παρόν. Κανείς δεν ακολουθεί.Μόνο ο ήχος,από… Read more: “Η ώρα του τίποτα”

Αυτός ο ήχος,οι αδιάκοπες άσχημες εικόνες,ο καθημερινός τρόμος,τα σταθερά διασταλμένα μάτια,τα στεγνωμένα βλέμματα. Στο αντίκρισμα της πύρινης λαίλαπαςπου κατακαίει το… Read more: “Λαίλαπα Δακρύων”

Γεννιέσαι,στο φύλλωμά σου κρυμμένος.Σε θαυμάζω καθώς ανθίζεις!Θέλω, για μια στιγμή, να σε γευτώ,μα μην μ’ αφήνεις… Πριν πέσεις απ’ το… Read more: “Εδώδιμος Έρως”

Ό,τι φυτεύεις μέσα σου σε θρέφει.Μια στιγμή στον κήπο σου,ένα άνθος στο χρώμα που σ’ αρέσει,μια ηλιαχτίδα για φωτοσύνθεση κι… Read more: “Ο Κήπος Μέσα Σου”