Στο φρούδο σεληνόφως της νυχτιάς
κυλάει μια κορδέλα στη θάλασσα
κι ασημίζει το Αυγουστιάτικο κύμα.
Είναι ο δρόμος που το φεγγάρι χάραξε
και μέσα του χορεύουν βαρκούλες
που βγήκαν αργά για ψάρεμα.
Λίγο πριν ο βασιλιάς ήλιος
έδινε την εντολή να πάρει
τα σκήπτρα αυτή η σελήνη.
Μαγεμένες στιγμές
μιας νύχτας ανύποπτης
που πέρασε στου χρόνου τα γρανάζια
τη γλυκιά γαλήνη της!
Οι έρημες ακτές μυρίζουν νοτιάδες
κι ο μόλος με τ’ αραιά ξύλα του
νοτισμένος, ποτισμένος με αλμύρα.
Παρακάτω ,κουλουριασμένα σχοινιά
κι εγκαταλελειμμένα βαρκόσπιτα.
Κοντά στη σιωπή της σκοτεινής θάλασσας
οι σκέψεις θεριεύουν…
Δεν τελειώνουν τα Καλοκαιρία
μα πάνε μακρινό ταξίδι.
Δεν χαλούν τις απέραντες ακρογιαλιές
παραδίδοντάς τες στο Φθινόπωρο.
Το σούρουπο απείραχτα τα πουλιά
κουρνιάζουν και κρατούν στις ράχες τους
φορτίο για το βαρύ Χειμώνα.
Μέτρα τις νύχτες και κοίτα πόσες στιγμές άφησες πίσω
Το ποίημα δημοσιεύεται για πρώτη φορά και αποτελεί μέρος του αφιερώματος «Ό,τι Διασώθηκε από τον Ήλιο» της Γόνιμης Γραφής.
🌹 🌹 🌹
❤️ Αν σου άρεσε το ποίημα, δείξε το με ένα like ή μια κοινοποίηση.
Με αυτόν τον τρόπο στηρίζεις το Fruitful Writing να παραμένει ένας ανεξάρτητος χώρος ποίησης.