Το κοινό του Fruitful Writing μίλησε και η ανάδειξη για τον μήνα Ιούνιο φέρει ξανά τη σφραγίδα μιας ξεχωριστής φωνής.
Μετά την προηγούμενη διάκρισή της με τις «Ανεμώνες», η Κλαρίτη Άννα επιστρέφει στην κορυφή της προτίμησής σας με το ποίημα «ΠΑΡΩΝ, ΗΤΤΗΜΕΝΟΣ;» μια κατάθεση στίχων που στέκεται με τόλμη απέναντι στα πιο αμείλικτα υπαρξιακά ερωτήματα.
Για την δημιουργό από την Πάτρα, η γραφή δεν υπήρξε ποτέ ένας χώρος φυγής, αλλά μια «μάχη» και μια διαρκής δοκιμασία. Όπως έχει μοιραστεί και η ίδια στο παρελθόν μαζί μας, αντιμετωπίζει κάθε ποίημα σαν ένα χειρουργικά ζυγισμένο «πειραματικό στήσιμο», όπου η επιστημονική ακρίβεια συναντά την ελευθερία της συναισθηματικής έκρηξης.
Στο «ΠΑΡΩΝ, ΗΤΤΗΜΕΝΟΣ;» η ποιήτρια γδύνει το φως, αφουγκράζεται τη φθορά και μετατρέπει την απώλεια σε μια ιδιότυπη νίκη: εκεί όπου ο ίδιος ο θάνατος πενθεί, αδυνατώντας να χωρέσει την αμάραντη ουσία της ύπαρξης.
Θερμά συγχαρητήρια στην ποιήτρια για τη νέα της διάκριση, καθώς και σε όλους τους δημιουργούς που μοιράστηκαν την ψυχή τους μαζί μας αυτόν τον μήνα.
Διαβάστε ξανά την παλαιότερη συνέντευξη της Κλαρίτης Άννα στο blog μας:
🔗 εδώ
ΠΑΡΩΝ, ΗΤΤΗΜΕΝΟΣ;
Αδειασμένη η εποχή σου από ημερομηνίες
Νεκρό έαρ ριζωμένο σε βεβαιότητες
Γνώσεις, φθορές και πτώσεις,
ανήλιαγες παραδοχές σε διάφανους αγέρες
Τα σύννεφα δειλά ξεχάστηκαν στους ουρανούς σου
Γυμνώθηκαν τα αντίο
Η ομορφιά στους άδηλους αποχαιρετισμούς σου
Γδύθηκε το φως
Θλίβεσαι, πενθείς, χάνεσαι
Σκορπίζεσαι δίχως βάρος και χρώμα
Το σώμα σου, σιωπηλός ευώδης κήπος
Λαιμός ολόλευκος με δανεικές καμπύλες
Τα μάτια χάντρες πλάνες, τα χείλη αδειανά
Το φως σου φτωχαίνει και νωχελικά πεθαίνει
Οι ομίχλες γουλιάζουν όλες τις λεπτομέρειες
Ύστατο πέταλο σε πτώση τ΄ ανθιστό όνομά σου
Τώρα νεκρό κείτεται στο χώμα
Η ουσία σου αμάραντη
Ανθισμένη κι αυτή στο νεκρό του σώμα
Μη θλίβεσαι εσύ και μη πενθείς
Πενθεί ο θάνατος, που δεν σε χωράει
Λοιπόν θάνατε;
Παρόντα, ηττημένε;
🌹 🌹 🌹
ποίημα Κλαρίτη Άννα | Βιογραφικό
❤️ Αν σου άρεσε το ποίημα, δείξε το με ένα like ή μια κοινοποίηση.
Με αυτόν τον τρόπο στηρίζεις το Fruitful Writing να παραμένει ένας ανεξάρτητος χώρος ποίησης.