Fruitful Writing

Δεν έχουν αρκετή σιωπή στα δόντια.Μασάνε τα λόγια, τα τυραννούν,τα φτύνουν· δημιουργούνται κενά αέρος,κι αστάθειες· κλονίζονται σκάφη,επιβάτες, σχέσεις κι εσύ… Διαβάστε περισσότερα: «Κενά αέρος» | Γεράρδης Άρης

Εσύ το τέραςπου πια δε με τρομάζεις,ήρθες μια μέρα ανύποπταόλα να μου τα πάρεις.Σαν ξενιστής μέσα μουρίζωσες τον πόνο.Μάνιασες, λύσσαξες,τα… Διαβάστε περισσότερα: «Μαζί μου Πεθαίνεις» | Σπυροπούλου Κατερίνα

Όταν ήταν παιδί,οι γονείς του θέλησαν να τον δουν…σημαιοφόρο!Παράσημο αδιαμφισβήτητο,αριστείας και τιμής. Εκείνος όμως δεν θέλησε ποτένα σηκώσει σημαίες, λάβαρα… Διαβάστε περισσότερα: «Δυο χέρια ελεύθερα» | Σιμιτσοπούλου Άννα

Θα πέφτει η βροχή στην προκυμαίαθα πέφτει και στο όνειρο η αυλαίαθα γράφεις στο τετράδιοτραγούδια για το ράδιοπως όλα στη… Διαβάστε περισσότερα: «Σαν Αρχαία Κόρη» | Γεωργιάδου Κατερίνα

Μα εσένα το σκοτάδι δε θα σ’ αγγίξειΚλείνεις τα μάτια στους χειμώνεςΚαι περιμένεις να γευτείς το γλυκό χρώμα της ελπίδας….Και… Διαβάστε περισσότερα: «ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ ΦΩΣ» | Οικονόμου Σοφία

Σε ποθώΚαι σε λαχταρώΣαν ναμαστε από πάντα ερωτευμένοι,Εσύ και εγώ.Και σε καρτερώΚαι σε θέλωΚαι τολμώ, ανάμεσα στους δειλούς,Να χάνω τον… Διαβάστε περισσότερα: «Μέθεξις» | Μίγκλη Μαρία

Στης θάλασσας τη μοναξιάπαρέα έκανες κρύβονταςτην περηφάνια σου κάτωαπό το ψάθινο καπέλο σου. Κράτησες τα δάκρυαμοναχά για σένακαι κάθε που… Διαβάστε περισσότερα: «Ψάθινο καπέλο» | Σπυροπούλου Κατερίνα

Συχνά περνούν τα βράδια και σκέφτομαι να μη μ’ εγκαταλέιψεις…Το φοβάμαι σα παιδί που φοβάται το σκοτάδι Κι όλο έρχεται… Διαβάστε περισσότερα: «Αμφιβολίες» | Μώρος Τηλέμαχος

Όσο κι αν τον νου μου τριβελίζειςπως τάχα θα υπάρξει ανατροπή,προτού βρεθώ σε τέλμα,γνωρίζω καλά τη φυσική ακολουθία των πραγμάτων.… Διαβάστε περισσότερα: «Η προοικονομία της αυτανάφλεξης» | Νάντια Παπαϊωάννου

Είναι φορές που στην θάλασσα συναντώ την ψυχή μουκαι μιλάμε για τα ταξίδια που έμειναν στην μέση ανεκπλήρωτα.Είναι φορές που… Διαβάστε περισσότερα: «Το ταξίδι της ψυχής» | Θωμοπούλου Έλενα

Πόση θάλασσα μπορεί να κρατήσει το χέρι σου;Πόση απεραντοσύνη να κατανοήσει, η καρδιά σου;Αλάτια πικρά και γλυκά, σμίγουν με χούφτες… Διαβάστε περισσότερα: «Μια χούφτα θάλασσα» | Κλαρίτη Άννα

Παράξενο «τυρί»,μα το ερωτεύτηκα.Έλιωνε μες στο στόμα μουσαν σάπιο δόντι. Παράξενο «σφυρί»,μα το εμπιστεύτηκα.Σφυροκοπούσε τις ανάσες μουμεθοδικά, ακούραστα. Παράξενοι καιροίκαι… Διαβάστε περισσότερα: «Γελωτοποιός» | Ζέλκα Ελευθερία

Μεθυστικό κρασί η ανάσα σου.Ευωδιά θέρους πλανεύει τις αισθήσεις.Χίλια φιλιά με θεραπεύουν στοργικά, εξυφαίνοντας αμμουδιές χρυσαφένιες.Ακουμπάς επάνω μου, ιδρωμένη, ζεστή…Έρωτας… Διαβάστε περισσότερα: «Υφαίνοντας αισθήσεις» | Πούδη Άννα

Όσες φορές μένει κρυμμένοςμπορώ κι εγώ να ‘μαι μια άλληΧαμογελώ, μιλάω ευγενικάπαίρνω βαθιά ανάσακοιτάω γύρω ατάραχηΈνα μικρό στόμα μού λέειπως… Διαβάστε περισσότερα: «Χαραμάδα» | Ζέλκα Ελευθερία

Ξέρεις τι;Κρίμα.Ήθελα τόσο να το ξέρεις ήδη…πως δεν υπάρχουν είδη.Όχι όταν είναι αληθινή. Αγάπη.Μύθος, λες.Ό,τι βολεύει τον καθένα.Η βολή γεννά… Διαβάστε περισσότερα: «Μια είναι» | Σπυροπούλου Κατερίνα

Μη με ρωτάς αν γιορτάζω τον έρωτα!Ο έρωτας δε γιορτάζεται…μόνο βιώνεταιΔεν ζει σε πλεγμένα δάχτυλα και χείληΕίναι ελεύθεροςΚρυμμένος στα πέταλα… Διαβάστε περισσότερα: «14 Φλεβάρη» | Οικονόμου Σοφία

Πορεύτηκε στον ορίζοντα της ανατροπής,που τόλμησε να πιστέψει πως υπάρχεικαι κατάφερε ν’ ανθίσει προχωρημένα χρόνια,σπαταλημένα σε διάτρητους και γερασμένους αιώνες.Κι… Διαβάστε περισσότερα: «Και η Μνήμη καθαρτήριο Φως» | Αλεξανδρής Γιώργος

Θα κόψω από τις λήθης τον κήποΈνα λουλούδι.Αρχαίο τραγούδι, που πέρασεςΚαι πας.Ο δρόμος σου έγινεΜαρμάρινη αλάναΚαι μάτια λάγνα,Στο διάβα συναντάς.… Διαβάστε περισσότερα: «Ελλάς» | Μίγκλη Μαρία

Από τον κήπο των πουλιών και τα ψηλά τα δάση,τα σύννεφα, τ΄ άστρα, την αυγή τη μοσχομυρωδάτη…Φύλλο πλατάνι έστειλα, πνοή… Διαβάστε περισσότερα: «Μητρότητα» | Παναγοπούλου Νικολίτσα

Θέλω πολύ, να πάμε οι δυο μας μια βόλτα.Κάποια βραδιά, σε μια ανώνυμη οδόπου φέγγουν τα φώτα, σε ένα πάρκο… Διαβάστε περισσότερα: «Ανώνυμη Oδός» | Μίγκλη Μαρία

Στης άγρυπνης πόλης τα στενάκρέμασα το βλέμμα,κι η νύχτα ψιθύρισε απαλά:«στη μέρα ζει το ψέμα». Υγρό μπλε μετάξιη νύχτα γύρω… Διαβάστε περισσότερα: ΣυνΠοίηση#3 – «Άγρυπνη Πόλη»

Πιστεύω στην ένταση του ανέμουπου κάνει τα φύλλα να πέφτουν.Πιστεύω σε μένα που επιμένωνα σκαλίζω τις πέτρεςλειαίνοντας τις γωνίες. Πιστεύω… Διαβάστε περισσότερα: «Οδός Πίστης» | Πεταχτή Άρτεμις

Συννέφιασεσυννέφιασεη καλοσύνηκαι οι ρυτίδεςτης αναμονής γίναν πελώριαβουνάμε χιονισμένουςτους ώμους τουαπό τον πόνο της ματαιότητας…Συννέφιασεκαι δείπνησεη αγωνία μετον λαβύρινθοστην ψυχήτων συναισθημάτων…Συννέφιασεκαι… Διαβάστε περισσότερα: «Συννέφιασε» | Βελούδας Πέτρος

Όρθια στάσου σαν έρχεται το τέλοςμην σε λυγίσει των αλλονών ο πόνοςμη σε λυπήσει η γλάστρα που μαράθηκε.Όρθια στάσου στο… Διαβάστε περισσότερα: «‘Ορθια Στάσου» | Ντηλιά Γκέλη

Πληγή ανοιχτή στον ουρανόαπόψε το φεγγάρι·φως κόκκινο στάζει στις στέγες. Σιωπηλά τα σπίτια,σιωπηλά τα δέντρα.Μόνο ο άνεμος γυρίζει στις γωνίες,αγκαλιά… Διαβάστε περισσότερα: «Ματωμένο Φεγγάρι» |Σπυροπούλου Κατερίνα

| Πούδη Άννα| Εκείνη τη νύχτα,το ρήγμα στην ψυχή μου ήταν μεγάλο,σχεδόν καταστροφικό. Έπεσε στο κενόκαι προκάλεσε την πιο μεγάλη… Διαβάστε περισσότερα: «Βαμμένα με Αίμα»

| Ανδρέου Δανιήλ | Καθώς ανέμιζαν οι ωδές της ημέρας στον αέρα,φωτίζοντας ο ήλιος τα δέντρα περπατούσα,μα γιατί δεν προσεχείς… Διαβάστε περισσότερα: «Ευτυχία»

| Ζορμπαλάς Γιάννης | Ήρθες- δροσιάς ψιλοβροχήστο διψασμένο στρώμα μου.Του έρωτα απαντοχή. Ελπίδας φύτρωσε δεντρίστο άγονο το σώμα μου.Ήρθες- βροχούλα… Διαβάστε περισσότερα: «Ηλιαχτίδα»

| Σπληνάκη Δήμητρα | Εκείνο το βράδυ με συνόδευσεςστη μέση της πίσταςΤα μάτια μου έκλεισα ξανάκι αφέθηκα στην ηδονήτου αγγίγματός… Διαβάστε περισσότερα: «Ο τελευταίος χορός»

Βάδιζες καθώς σκεφτόσουντι όμορφα θα ήταν όλα αν ήταν καινούργια.Αστράφτουν τα χάδιακάτω από τριμμένα σεντόνιακαι ξέπνοους ψιθύρουςΚάτω από νωχελικές καρέκλεςπληρωμένης… Διαβάστε περισσότερα: «ΖΟΡΙ»

Δεν πειράζει που είσαι σκληρός.Οι σκληροί άντρες όσα προβαίνουν τα εννοούν.Πειράζει, που δεν ακούς την καρδιά μουπώς χαροπαλεύει αδάμαστηστο στήθος… Διαβάστε περισσότερα: «Σκληρή Αγάπη»

Αδιανόητο άπειρο,νεφέλες συρτές,χρονικές δίνεςμε ακμές ορατές και αόρατες στο κρακ του χρόνουό,τι υπήρξε μένει πίσω. Χρόνος ξεθωριασμένος,σε ατέρμονη αναμέτρηση με… Διαβάστε περισσότερα: «Στο κρακ του χρόνου»

Having the moonunder my armpitI am coming to shed lightto the darkness that hinders youfrom coming towards methus, you are… Διαβάστε περισσότερα: «NUMBER 252»

Soul should connect love with body. Heart should penetrate love on the mind. And we should fight it, love. Soul… Διαβάστε περισσότερα: «LOVE»

| Σταυροπούλου Αριστέα | Με ένα λάμδα. Με ένα, σου λέω.Έτσι γράφεται το χαμόγελο. Να έχει μια άκρηνα κρατιέται από… Διαβάστε περισσότερα: «Πώς γράφεται το Χαμόγελο;»

Τις νύχτες γίνομαι καπνός και ανεβαίνωΜέσα από τα στενά και πάνω από τις σκεπέςΚαι μόλις έρθει το πρωί παραβγαίνωΜε αυτά… Διαβάστε περισσότερα: «Γκόλντεν Βιρτζίνια»

Και ήταν, θαρρώ, σαν χθες,όταν σε πρώτο αντίκρισα —σαν το φωςπου φτάνει στις χαραμάδεςκαι τις φωτίζει. Γέμισε η σιωπή μουμε… Διαβάστε περισσότερα: «Σαν χθες»

Εκεί που δεν φτάνει το βλέμμαμένει χώροςγια ένα χάδι. Όσα δεν άντεξε η καρδιάχώρεσαν σε μια παλάμη. Κι ύστερα,αυτά τα… Διαβάστε περισσότερα: «Εναπομείναντας χώρος»

| Ζέλκα Ελευθερία | Να ‘γραφα λέει ένα ποίημαμε λέξεις σαν βροχής καρεκλοπόδαραχοντρά που αφήνουν στρογγυλό σημάδιεκεί που τη ρουφά… Διαβάστε περισσότερα: «Να ‘γραφα»

Βροχή και νοτισμένη γη,απάνθρωπη ξηρασία αναμοχλεύεικάτω από τα κιτρινισμένα φύλλα,μιας συγκομιδής σαπισμένων υποσχέσεων,μιας ουδέτερης στάσης των απαρχαιωμένων χρόνων,σταγόνες πέφτουν στο… Διαβάστε περισσότερα: «Βροχή και νοτισμένη γη»

{Ακροστιχίδα – νέος χρόνος αθανασία ψυχής η αγάπη} Νέος χρόνος ήρθε με του Γενάρη το πρώτο λιόφωτο πρωινό.Έλα αγαπημένη, μαζί… Διαβάστε περισσότερα: «Νέος Χρόνος – Πόθοι Ιδανικά»

Πόσο με τρομάζουν οι σιωπέςόταν η καρδιά κάνει θόρυβο. Είναι αυτές οι στιγμέςπου θες να φωνάξεις δυνατά,να τα πεις όλα,… Διαβάστε περισσότερα: «Σιωπές»

Θα έρθει η μέρα που θα σηκωθείς,από την άβυσσο θα συρθείς.Θα έρθει η μέρα που θα λυτρωθείς,και τα δίκαια θα… Διαβάστε περισσότερα: «Θα έρθει η μέρα…»

Είχε μεγαλώσει,προτιμούσε όμως ακόμηνα παίζει σαν μικρό παιδί,αρνούμενη να αποχωριστείτα παιχνίδια της.Οι γονείς ανησύχησαν.Ο ψυχολόγος το είπεπαλιμπαιδισμό.Μια θεία το είδεως… Διαβάστε περισσότερα: «Παιχνίδισμα»

Είχα έναν έρωτα στα χέριαπου έψαχνε προορισμόπέρασε κρύα καλοκαίριαβρήκε φθινόπωρο ζεστό Τον αγκαλιάσανε τα φύλλατον ταξιδέψανε στη γηκαι της ξεδίψασε… Διαβάστε περισσότερα: «Είχα έναν έρωτα στα χέρια»

Τρέχαμε και ξοπίσω μαςΠέφτανε γαρύφαλλα Προοικονομώντας το τέλος που θα έρθειΚάναμε πως δεν τα βλέπαμεΠετάξαμε κάτω τα γυαλιά μας Τα… Διαβάστε περισσότερα: «Νοσταλγία»

Εγώ δεν γράφω ποί(η)ματα.Ανθολογώ αιτήματαδύο γενιών χαμένων.Από τα παραπήγματακλέβω θαμπά συνθήματατων περιφρονημένων.Εγώ δεν γράφω ποί(η)ματα.Μελοποιώ τα κρίματααρχόντων κι αρχομένων.Των βουλευτών… Διαβάστε περισσότερα: «Εγώ δεν γράφω Ποιήματα»

Περιμένοντας την ελπίδα που χάθηκεστον ορίζοντα μαζί με ένα ηλιοβασίλεμα.Ο ήλιος την αγκάλιασε και την έκρυψε μακριά.Την ζήλεψε και αυτός.Ποιος… Διαβάστε περισσότερα: «Η Ελπίδα» | Θωμοπούλου Έλενα

Απόσταση από τα μάτια του ήλιουΣώμα πίνακας ζωγραφικής που φοράμόνο την έμπνευση μιας ντυμένης λέξηςκαι χορεύει μεθυσμένοστις χρονοβόρεςπαραισθήσεις του ονείρου…… Διαβάστε περισσότερα: «Απόσταση»

Πάρε από το σώμα μου τη μυρωδιά,την αίσθηση του δέρματος ανάμεσα στα δάχτυλακαι τις σταγόνες ιδρώτα όπως γεννιούνται. Πάρε τις… Διαβάστε περισσότερα: «Σώμα δίχως Όνομα»

Σου μοιάζει το φεγγάρι, αγάπη μου.Κοίτα το πώς σε ζηλεύει,(κοίτα το) πώς δυσφορείׄ·απ’ την αέναη προσοχή που σου δείχνωμία τυφλή… Διαβάστε περισσότερα: «Η Ζηλοφθονία της Σελήνης»

Αυτές τις μέρες μου ‘ρχεταιβαθιά μες στην καρδιά μου,τα όνειρα τα παιδικάπου φύγανε σταγόνες. Είχα τα χέρια μου κοντάδεν άπλωσα… Διαβάστε περισσότερα: «Σταγόνες»

Η φυγή μου είναι άγρια και ανεξέλεγκτη,σαν καπνός που φεύγει από τις στάχτες του παρελθόντος,και αν κάποτε σταματήσει ο χρόνος,θα… Διαβάστε περισσότερα: «Η φυγή»

Ψυχή μου, μια άδεια χούφτα, που κρατάς αέρα και σκόνες,μνήμες που ξεθωριάζουν, σαν ανεμώνες…Στο τέλος κάθε φθινοπώρου, πάντα αθόρυβα και… Διαβάστε περισσότερα: «Ανεμώνες…»

Ένα βλέμμα σου να είχακαι ας έπεφτε ξανά σκοτάδι.Τα μαλλιά μου να χτένιζεςχίλιοι κόμποι ας γίνονταν πάλι. Στα ρούχα μου… Διαβάστε περισσότερα: «Έστω για μια φορά»

Κανέλα, σανταλόξυλο Βαρύ σαν το όνομα σουΚαρπός στο χώμα ώριμος. Κρασί ξεθυμασμένοΜοιάζει το άρωμα σουμεθοκόπι και όνειδος.Και τα ξανθά μαλλιά… Διαβάστε περισσότερα: «Ο έρωτας και το άρωμα του»

Όπως αγαπά το ποίημα τις άνω τελείες τουέτσι αγάπησα τα φύλλα που πέφτουν απ’ τα δέντρα.Έτσι πήρα μια μικρή ανάσα… Διαβάστε περισσότερα: «Ανάσταση»

Απροσπέλαστο ανάκτορο με γέφυρα διακεκομμένη παρόμοιο δεν θα αντικρίσω ξανάεχέμυθο τετράποδο αγναντεύει Ποσειδώνα τελειώματαορκιζόσουν πως ήξερε και δεν θα βγει… Διαβάστε περισσότερα: «Χαλκίδα»

Όλα τα ποιήματά μου,Με κάποιες εξαιρέσεις,Για σένανε μιλάνε.Για την ΑγάπηΚαι τον Έρωτα,Που έχω για εσένα.Μούσα μου.Από το σκοτάδι,Στο φως,Με μια… Διαβάστε περισσότερα: «Τα ποιήματά μου»

Είσαι το αστέρι της Αυγής.Όταν σε έφερε η τέχνη της μοίρας στο δρόμο μουφώτισες κάθε σκοτεινή πτυχή μέσα στην καρδιά… Διαβάστε περισσότερα: «Οδηγός στην Εδέμ»

Σε ποιες ξένες αγκαλιές κοιμάσαι τα βράδια;Ποια χείλη ξεθωριάζουν τις πληγές σου;Θυμάσαι, άραγε, πού ξύπνησες χθες;Περνάς καλά εκεί που είσαι… Διαβάστε περισσότερα: «Πέρα από τη Ζοφερότητα του Σύμπαντος»

Control Το χέρι πάνω στο νερόαν μείνει ακίνητο, τότε ο κόσμος καθρεφτίζεται.Αν τρέμει, όλα διαθλώνται. Ο έλεγχος δεν είναι σπείρωμα·είναι… Διαβάστε περισσότερα: «Ctrl+Alt+Del | Επαναπροσδιορισμός»

Ω ΑγαπημένηΟ Νούς και ΛογισμόςΓια την Καρδιά σουΜυστικά που την αγαπάΕίναι πια δοσμένη.Ω ΑγαπημένηΑγάπα με τις Κρύες Νύχτες που παγώνωΚαι… Διαβάστε περισσότερα: «Αναστασία»

Εάν θέλεις να ρωτήσω το Θεόπού έχει κρυμμένα τα χρυσάνθεμα,δώσε εντολή στον πιο κρυφό πόθο μουνα ξεδιπλωθεί. Εάν θέλεις τα… Διαβάστε περισσότερα: «Τα Χρυσάνθεμα»

Ανάμεσα σε δύο ανάσεςγεννιέται ο κόσμος.Ούτε πριν, ούτε μετά.Ταυτόχρονα όλα,εκεί που δεν είσαι κανείς και γίνεσαι τα πάντα. Η θάλασσα… Διαβάστε περισσότερα: «Μετέωρο»

Δεν ξέρω ποιοι περπάτησανεδώ πριν από μας,πόδια μικρά κι αλαφροπάτητακι άλλα με μπόλικη βαρύτητα,χνάρια εκατομμύρια που σκόρπισετο κύμα και ο… Διαβάστε περισσότερα: «Πόδια»

Στο λευκό τάφο σου, στα πλακάκια κρύα του μαρμάρου, βρίσκομαι μέσα. Ένα ποτάμι κόκκινο κυλάει, από μέσα μου, μια ζωή… Διαβάστε περισσότερα: «Το Τελευταίο Νανούρισμα»

Σπούδαγμα και ιερή διδαχή η εξιστόρηση των γεγονότων,η αναλυτική περιγραφή και ο χαρακτηρισμός προσώπωνμε εμπεριστατωμένη έρευνα δογμάτων και πίστωση αλήθειας,με… Διαβάστε περισσότερα: «Της Ιστορίας η Σιωπή»

Τυλιγμένοι στα όνειρά μαςγυμνοί ξυπνάμε το πρωίστα χείλη στάζει ο έρωτάς μαςσαν το γλυκόπικρο κρασί Λες πως τίποτα δεν μένεικι… Διαβάστε περισσότερα: «Μισό Φιλί»

Λουλούδι… ξυπνάς Λουλούδι, πρωινό αέριμύρισε μου να χαρώ Εσύ γελάςλουλουδάκιξυπνάςλουλουδάκι Στο σπίτι σου δε μιλάς ΜιλάςΞυπνάωκαι βλέπω έξω Γράφειςτα κοιτάζωσηκώνομαι… Διαβάστε περισσότερα: «Αυγή»

Ποίηση είναι όποιος διψάει για κάτιΝα το αφήσει και να κοιτάξει το αντίθετο.Ποίηση είναι μια γλυκόπικρη μέρα.Ποίηση είναι μια φοβισμένη… Διαβάστε περισσότερα: «Ποιητική 2»

Είναι φορές που κοιτάζω γύρω μου, πίσω μου,κι όλα όσα με περιτριγυρίζουν σκοτεινιάζουνκαι με πλησιάζουν επικίνδυνα. Έρχονται να με πνίξουν,να… Διαβάστε περισσότερα: «Εκείνες οι φορές»

Σώπασε ψυχή μουΣώπασε μη σε ακούσει το μέλλον και πολλά μου ζητήσειΦύλαξε τις σκέψεις σουΜη!Μη μιλάς για όνειραΣε τούτου εδώτου… Διαβάστε περισσότερα: «Σώπασε»

Κοίταξε μας.Κάποτε θα πεθάνουμε πλήρης ημερών,κενοί απ’ του αγγίγματος μας τα άδεια χέρια,μέσα σε κλίνες περίτεχνες, με πρόσωπα οικεία δίπλα… Διαβάστε περισσότερα: «Ετυμηγορία»

Αυτό που πάλλεται.Σε νιώθω,βιώνω την παρουσία της απουσίας σου σε κάθε έκφανση,κάθε στιγμή.Έρχεσαι.Είσαι η αυγή με όλες τις πιθανότητες της.Το… Διαβάστε περισσότερα: «Ο ρυθμός του κόσμου»

Στην πέτρινη αυλή του νουπου φρόντιζα μ’  αγάπη,ήρθες χειμώνα φέρνονταςμια ροζ τριανταφυλλιά. Καλύτερα να κράταγεςκιτρινισμένα φύλλα, γυμνό κλαδί να ‘ρχόσουνα… Διαβάστε περισσότερα: «Στο ροζ»

Είπα να γίνω ποιητήςγια έρωτα να γράψωπάνω σε πορφυρό χαρτίτους χτύπους της καρδιάς. Κι έγινε ο στίχος θάλασσα,πανί να ταξιδέψεις,λευκό… Διαβάστε περισσότερα: «Πορφυρένιο δάκρυ»

Να ήταν όλα τα λευκά μαζεμένασε μια στοίβα, να κρύβουν τα μαύρα. Μα τα πολύχρωμα;Τα ροζ, τα μπλε, τα κίτρινα;Να… Διαβάστε περισσότερα: «Λευκή Συνείδηση»

Ο πόνος δεν περνά,απορροφάται.Γίνεται τοίχωμα,απ’ το ίδιο εκείνοπου φράζειτις αρτηρίες. Κι αν μοιάζω καλά,μέσα μου χτυπάμια φλέβα,έτοιμη να σπάσειαπ’ τον… Διαβάστε περισσότερα: «Τώρα, μέσα μου, εσύ»

Έφυγες νωρίς, έγινες φως,ότι θυμάμαι από εσένα είναιένα χαμόγελο, γλυκό, διαρκώς. Χαμόγελο, σαν ήλιος ζεστόςμετά από βαριά βροχή,που χαραμάδες στις… Διαβάστε περισσότερα: «Έφυγες Νωρίς»

Υποδόρια ρεύματα σε ριγούνμε κάθε απροσδόκητο άγγιγμα.Κάθε βλέμμα που ποθείςσε καταλύει, μόνο στη σκέψη. Με κλειστά βλέφαρα, σε ενόραση,αδημονείς να… Διαβάστε περισσότερα: «Βελούδινα αγγίγματα»

Τι δεν μπορείς;ρώτησα. Όλα…και τίποτα,απάντησες. Κι όμως,ο χρόνος ανασαίνει βαριά,σκιά που περνάπριν φτάσει στο παρόν. Κανείς δεν ακολουθεί.Μόνο ο ήχος,από… Διαβάστε περισσότερα: «Η ώρα του τίποτα»

Αυτός ο ήχος,οι αδιάκοπες άσχημες εικόνες,ο καθημερινός τρόμος,τα σταθερά διασταλμένα μάτια,τα στεγνωμένα βλέμματα. Στο αντίκρισμα της πύρινης λαίλαπαςπου κατακαίει το… Διαβάστε περισσότερα: «Λαίλαπα Δακρύων»

Γεννιέσαι,στο φύλλωμά σου κρυμμένος.Σε θαυμάζω καθώς ανθίζεις!Θέλω, για μια στιγμή, να σε γευτώ,μα μην μ’ αφήνεις… Πριν πέσεις απ’ το… Διαβάστε περισσότερα: «Εδώδιμος Έρως»

Ό,τι φυτεύεις μέσα σου σε θρέφει.Μια στιγμή στον κήπο σου,ένα άνθος στο χρώμα που σ’ αρέσει,μια ηλιαχτίδα για φωτοσύνθεση κι… Διαβάστε περισσότερα: «Ο Κήπος Μέσα Σου»