Δεν έχουν αρκετή σιωπή στα δόντια.
Μασάνε τα λόγια, τα τυραννούν,
τα φτύνουν· δημιουργούνται κενά αέρος,
κι αστάθειες· κλονίζονται σκάφη,
επιβάτες, σχέσεις κι εσύ χάνεις
την ευκαιρία να γίνεις το ζαρκάδι
που σκέφτεσαι, λίγο πριν κοιμηθείς.
Γιατί μετά έρχεται ο λύκος και μένεις
άυπνος. Κανείς δεν σε λυπάται
όπως παλιά, φίλε.
🌹 🌹 🌹
❤️ Αν σου άρεσε το ποίημα, δείξε το με ένα like ή μια κοινοποίηση.
Με αυτόν τον τρόπο στηρίζεις το Fruitful Writing να παραμένει ένας ανεξάρτητος χώρος ποίησης.