Περπατάει αμέριμνος και μόνος
αφήνοντας το νερό του ποταμού
να κυλάει ήρεμο
παρά τις αντίθετες απόψεις.
Ήξερε πως τα γράμματά του
με τα συμβαίνοντα στα πέριξ
δεν θα έφταναν ποτέ στον παραλήπτη τους
αφήνοντας την λογοκρισία
να κατατρώει τα σωθικά τους.
Οι περαστικοί δεν ήξεραν
για τις πληροφορίες που είχαν χαραγμένες
στη μνήμη τους αφήνοντας πίσω
κάθε τι που θα έπρεπε να είναι η λύση
των κατοπινών προβλημάτων
που θα συσσωρεύονταν
πίσω από τις μάντρες μεταχειρισμένων οχημάτων
σβήνοντας τα ίχνη τους
αφήνοντας κενές τις μέρες του χρόνου
που θα έμεναν στην ιστορία.
Τα δέντρα ξεράθηκαν
περιμένοντας την κατάλληλη ώρα της ημέρας
για να αφήσουν τη σκιά τους να κυλήσει.
Ο δρόμος της επιστροφής τελειώνει.
🌹 🌹 🌹
❤️ Αν σου άρεσε το ποίημα, δείξε το με ένα like ή μια κοινοποίηση.
Με αυτόν τον τρόπο στηρίζεις το Fruitful Writing να παραμένει ένας ανεξάρτητος χώρος ποίησης.