Fruitful Writing

Η φυγή μου είναι άγρια και ανεξέλεγκτη,σαν καπνός που φεύγει από τις στάχτες του παρελθόντος,και αν κάποτε σταματήσει ο χρόνος,θα αναγεννηθώ με τις φλόγες της ελπίδας στα χέρια, προτού ακόμη η ζωή μου σβήσει. Στην αταξία μου, θα βρω τον δρόμο μου,εκεί που η σιωπή συναντά την έκρηξη,και η ελευθερία…

Ψυχή μου, μια άδεια χούφτα, που κρατάς αέρα και σκόνες,μνήμες που ξεθωριάζουν, σαν ανεμώνες…Στο τέλος κάθε φθινοπώρου, πάντα αθόρυβα και μυστικάΣτην αρχή φως, που μετά αγκαλιάζεται με το σκοτάδιΚαι μεταξύ μας, εμείς, ασήμαντοι και αιώνιοι,ψάχνουμε να καταλάβουμε τους αναστεναγμούς της ζωήςΤα παράλογα παιχνιδίσματα του χρόνουΟι σκέψεις μας περνούν απλές ρυτίδες…

Ένα βλέμμα σου να είχακαι ας έπεφτε ξανά σκοτάδι.Τα μαλλιά μου να χτένιζεςχίλιοι κόμποι ας γίνονταν πάλι. Στα ρούχα μου άρωμαας ήσουν να σε μυρίζωστη μοναξιά τόπο να έχωόπως παλιά για να γυρίζω. Ήλιος το χαμόγελο σου τηνύχτα να φώτιζε όπως παλιά.“Παιδί μου» να φώναζες«Μάνα» να άκουγεςκαι η σιωπή μετά.…

Κανέλα, σανταλόξυλο Βαρύ σαν το όνομα σουΚαρπός στο χώμα ώριμος. Κρασί ξεθυμασμένοΜοιάζει το άρωμα σουμεθοκόπι και όνειδος.Και τα ξανθά μαλλιά σουKολιέ κεχριμπαρένιο,Χρυσό ξεθωριασμένο.Μυρίζεις πεύκο σαν περνάςΚαι Έλατο όταν φεύγειςΣαν τη μυρτιά όταν μ’ αρνηθείςΚαι δάφνη όταν γυρνάς. *από τις εκδόσεις Κέφαλος ποίημαΜίγκλη Μαρία| Βιογραφικό

Όπως αγαπά το ποίημα τις άνω τελείες τουέτσι αγάπησα τα φύλλα που πέφτουν απ’ τα δέντρα.Έτσι πήρα μια μικρή ανάσα για τα καινούρια φύλλα που θα βγουν.Έτσι ξεφύλλισα τις σελίδες της ζωής.Την κάθε στιγμή που έφευγεχωρίς, ούτε μία, να κοιτάξει πίσωνα δει τα συντρίμμια του έρωτα.Και πάντα φύτρωνε ένα νέο…

Απροσπέλαστο ανάκτορο με γέφυρα διακεκομμένη παρόμοιο δεν θα αντικρίσω ξανάεχέμυθο τετράποδο αγναντεύει Ποσειδώνα τελειώματαορκιζόσουν πως ήξερε και δεν θα βγει τσιμουδιάφθινοπωρινή ψιχάλα με φόντο το γκρι όπως και εσύ η δημιουργία ζωγράφισεπροσωρινά το βάλαν στα πόδια οι εχθροί στους οποίους σήμερα κανείς δεν γονάτισεmanic pixie dream girl από μηχανής θεόςnosferatu…

Όλα τα ποιήματά μου,Με κάποιες εξαιρέσεις,Για σένανε μιλάνε.Για την ΑγάπηΚαι τον Έρωτα,Που έχω για εσένα.Μούσα μου.Από το σκοτάδι,Στο φως,Με μια ματιά,Που κοιτάει απευθείας,Μέσα στην καρδιά.Και το μυαλό υπακούει,Κάτι άλλο δεν ακούει.Όλα τα έχω πει,Μέσα στα ποιήματά μου,Που αναβλύζουν,Μέσα από την καρδιά μου.Δεν θα τα ξαναπώ εγώ εδώ.Θα αφήσω τα ποιήματά…

Είσαι το αστέρι της Αυγής.Όταν σε έφερε η τέχνη της μοίρας στο δρόμο μουφώτισες κάθε σκοτεινή πτυχή μέσα στην καρδιά μου.Είμαι το αστέρι του Βορρά,που θα σε καθοδηγήσει στην ατραπό της αληθινής ζωήςπέρα από την άσεμνη κακοφωνία της καθημερινότητας.Όλο το βράδυ οι σκέψεις μου για σένα αναπαυότανμέσα στο πύρινο διαμάντι…

Σε ποιες ξένες αγκαλιές κοιμάσαι τα βράδια;Ποια χείλη ξεθωριάζουν τις πληγές σου;Θυμάσαι, άραγε, πού ξύπνησες χθες;Περνάς καλά εκεί που είσαι ή μήπως προσποιείσαι ευτυχία;Ποιος σε συντροφεύει, όταν κλαις;Ξέρεις ποιος είσαι εσύ; Ή μήπως έχασες ένα κομμάτι του εαυτού σου, την τελευταία φορά που δεν αντάμωσαν τα συναισθήματά σου με εκείνον…

Control Το χέρι πάνω στο νερόαν μείνει ακίνητο, τότε ο κόσμος καθρεφτίζεται.Αν τρέμει, όλα διαθλώνται. Ο έλεγχος δεν είναι σπείρωμα·είναι ισορροπία στην άκρη μιας κλωστής.Σαν το να κρατάς την ανάσα σουχωρίς να ξεχνάς πως κάποτε θα την αφήσεις. Ο έλεγχος του τώραδεν είναι δεσμωτήριο·είναι πυξίδα. Το πώς κρατάς την ανάσα…

Ω ΑγαπημένηΟ Νούς και ΛογισμόςΓια την Καρδιά σουΜυστικά που την αγαπάΕίναι πια δοσμένη.Ω ΑγαπημένηΑγάπα με τις Κρύες Νύχτες που παγώνωΚαι φέρε το τζάκι της καρδιάς σουΓια να με ζεστάνει, έρημο και μόνο.Δεν Θέλω την ανθρωπιάΤου πλούτου μεγαλείαΕγώ θα ζω για σένανεΓλυκιά μου Αναστασία.Ο Φόβος με κατέχειΣτην καρδιάΠου υποφέρωΜα να ήξεραΜ’…

Εάν θέλεις να ρωτήσω το Θεόπού έχει κρυμμένα τα χρυσάνθεμα,δώσε εντολή στον πιο κρυφό πόθο μουνα ξεδιπλωθεί. Εάν θέλεις τα χρυσάνθεμα.να ανατείλουν προς σου,δώσε μου ένα φιλίκαι έγινα δικός σου. Χρυσά είναι τα φύλλα σουκαι απορεί ἡ καρδιά μουκι όταν τα μάτια σου φιλώ,θα φύγουν μακριά μου. Ο πόθος θα…

Ανάμεσα σε δύο ανάσεςγεννιέται ο κόσμος.Ούτε πριν, ούτε μετά.Ταυτόχρονα όλα,εκεί που δεν είσαι κανείς και γίνεσαι τα πάντα. Η θάλασσα γαληνεύει,τα δέντρα δεν κουνιούνται.Ο ήχος των κυμάτωνείναι η ανάσα του βάθους. Το σώμα σωπαίνει.Η σκέψη διαλύεται.Μένει μόνο η αίσθησηπως όλα είναι σωστά,χωρίς λόγο μα με αιτία. Η αιτία του να…

Δεν ξέρω ποιοι περπάτησανεδώ πριν από μας,πόδια μικρά κι αλαφροπάτητακι άλλα με μπόλικη βαρύτητα,χνάρια εκατομμύρια που σκόρπισετο κύμα και ο άνεμος του χρόνου.Δεν ξέρω ποιοι περπάτησανεδώ που περπατώ,μα νιώθω τις ανάσες τουςπάνω στο αλμυρό μου δέρμα,σκέψεις και συναισθήματαανάκατα με τη ζεστή τους σάρκα,που έγινε άυλη θερμότητακαι κάθε τόσο νιώθω σαν…

Στο λευκό τάφο σου, στα πλακάκια κρύα του μαρμάρου, βρίσκομαι μέσα. Ένα ποτάμι κόκκινο κυλάει, από μέσα μου, μια ζωή πεθαίνει μες στο λουτρό. Ακούω τα πόδια του να περπατούν απάνω στα σανίδια του δωματίου.Η σιωπή μου, κραυγή που τρεμουλιάζει στα κόκκινα ύδατα,Φωνάζει «Μάνα, μ’ακούς;» κι εγώ το ακούω, με…

Σπούδαγμα και ιερή διδαχή η εξιστόρηση των γεγονότων,η αναλυτική περιγραφή και ο χαρακτηρισμός προσώπωνμε εμπεριστατωμένη έρευνα δογμάτων και πίστωση αλήθειας,με τις γνώσεις, τις βεβαιότητες, τις υποθέσεις και πιθανολογίες,να είναι η ιστορία ερμήνευμα σωστό, συνταίριασμα και πίστη,ώριμη αποδοχή του χτες και το αύριο πρόβλεψη και δημιουργία. Στοχαστές λόγιοι και σοφοί, εραστές…

Τυλιγμένοι στα όνειρά μαςγυμνοί ξυπνάμε το πρωίστα χείλη στάζει ο έρωτάς μαςσαν το γλυκόπικρο κρασί Λες πως τίποτα δεν μένεικι όμως η γεύση απ’ το φιλίστα δάχτυλά μου, στα σεντόνιαθυμίζει αγάπη αληθινή Μισό φιλί καίει στο στόμαζει σαν σημάδι στο κορμίσαν μια φωτιά που σιγοκαίειαπ’ το σκοτάδι ως το πρωί…

Λουλούδι… ξυπνάς Λουλούδι, πρωινό αέριμύρισε μου να χαρώ Εσύ γελάςλουλουδάκιξυπνάςλουλουδάκι Στο σπίτι σου δε μιλάς ΜιλάςΞυπνάωκαι βλέπω έξω Γράφειςτα κοιτάζωσηκώνομαι και περπατάω μόνο Αμέσωςσε γνώρισα και κύλισαστο στόμα Τίποταμπροστά στο τώρα Καθαρά βλέπειςπως υπάρχω για αέραένα μοναδικόβλέμμα χωράω Άλλο φιλίδωσ’ μου στην άλλη πλευρά Έλα γύρισεκοίταξεχαμογελάω Πες μου να φύγωνοεράνα…

Ποίηση είναι όποιος διψάει για κάτιΝα το αφήσει και να κοιτάξει το αντίθετο.Ποίηση είναι μια γλυκόπικρη μέρα.Ποίηση είναι μια φοβισμένη ερείπωση,Ένα φθινοπωρινό, μελαγχολικό τέλος,Μια τολμηρή θάλασσα,Η σιωπή των ερωτευμένων κάτω από τα άστρα.Να κάθομαι στο τραπέζι και να γράφω για όλα τα πράγματα που αγάπησα στον κόσμοαυτό είναι ποίηση! ποίημα…

Είναι φορές που κοιτάζω γύρω μου, πίσω μου,κι όλα όσα με περιτριγυρίζουν σκοτεινιάζουνκαι με πλησιάζουν επικίνδυνα. Έρχονται να με πνίξουν,να με τυλίξουν και να χαθώ.Τις φορές εκείνες ακούω κάθε χτύπο της καρδιάς μου∙δυνατά και καθαρά.Μοιάζουν με τους χτύπους του ρολογιού στην απόλυτη ησυχία.Τις φορές εκείνες ακούω μέσα μου μια φωνή,μια…