Απρίλιος 2026

  • «Το ταξίδι της ψυχής» | Θωμοπούλου Έλενα

    Είναι φορές που στην θάλασσα συναντώ την ψυχή μουκαι μιλάμε για τα ταξίδια που έμειναν στην μέση ανεκπλήρωτα.Είναι φορές που οι μέρες κυλάνε και έρχονται νύχτεςπου με βρίσκουν να κυνηγώ τα όνειρα μου. Και εκεί που αρχίζω να τα πιάνω τα χάνω μέσα από τα χέρια μουγιατί ξυπνώ και με βρίσκει το χάραμα να περπατώσε…

    Read more →

  • «Μια χούφτα θάλασσα» | Κλαρίτη Άννα

    Πόση θάλασσα μπορεί να κρατήσει το χέρι σου;Πόση απεραντοσύνη να κατανοήσει, η καρδιά σου;Αλάτια πικρά και γλυκά, σμίγουν με χούφτες δακρύων,που στάζουν από μνήμες ξεθωριασμένων όρκωνΆβυσσοι προκαλούν αντιφάσειςΠώς μπορείς να βυθιστείς σε μια χούφτα θάλασσα,χωρίς ποτέ να φτάσεις στον πυθμένα;Και όταν το χέρι αδειάσει από νερό, ποιο αποτύπωμα θα μείνει,να σου θυμίζει τα ίχνη σου…

    Read more →

  • «Γελωτοποιός» | Ζέλκα Ελευθερία

    Παράξενο «τυρί»,μα το ερωτεύτηκα.Έλιωνε μες στο στόμα μουσαν σάπιο δόντι. Παράξενο «σφυρί»,μα το εμπιστεύτηκα.Σφυροκοπούσε τις ανάσες μουμεθοδικά, ακούραστα. Παράξενοι καιροίκαι τους αρνήθηκα.Κι ας υπνοβάτησα πλάι στους θησαυρούς τους.Ήτανε όνειρα κι αυτοίτου γελωτοποιού Θανάτου. ΥΓ: Και είμαι μόνο στη σελίδα 21. ποίημα Ζέλκα Ελευθερία| Βιογραφικό

    Read more →

  • «Υφαίνοντας αισθήσεις» | Πούδη Άννα

    Μεθυστικό κρασί η ανάσα σου.Ευωδιά θέρους πλανεύει τις αισθήσεις.Χίλια φιλιά με θεραπεύουν στοργικά, εξυφαίνοντας αμμουδιές χρυσαφένιες.Ακουμπάς επάνω μου, ιδρωμένη, ζεστή…Έρωτας υφάλμυρος σμίγει τα κορμιά μας…Εραστές από παλιά…Σε κουβαλάει η μνήμη του γερτού σπιτιού μυσταγωγικά.Φύλαξα ένα γράμμα σου να διαβάζω…Θεριεύει η μοναξιά…Δεν λησμονώ τις θάλασσες που μας φιλοξένησαν..Υπενθύμιση βουβή…. ποίημα Πούδη Άννα | Βιογραφικό

    Read more →

  • «Χαραμάδα» | Ζέλκα Ελευθερία

    Όσες φορές μένει κρυμμένοςμπορώ κι εγώ να ‘μαι μια άλληΧαμογελώ, μιλάω ευγενικάπαίρνω βαθιά ανάσακοιτάω γύρω ατάραχηΈνα μικρό στόμα μού λέειπως ίσως να βρεθείκάπου μια χαραμάδακαι ξεπροβάλει αυτόςΚάτσε εκεί που είσαι,λέω, και μη μιλάςΚάνω για λίγο ακόμαπως ξεχνάω, πνίγωσχετικές θύμησεςκοιτάω από την άλληΚι άλλα χαμόγελανεύματα συγκατάθεσηςΥποκλίνομαιΣτους άλλους και σε μέναΌμως εκείνοςαν δεν είναι εδώαυτοπροσώπωςείναι πάντα κάτωαπ’…

    Read more →

  • «Μια είναι» | Σπυροπούλου Κατερίνα

    Ξέρεις τι;Κρίμα.Ήθελα τόσο να το ξέρεις ήδη…πως δεν υπάρχουν είδη.Όχι όταν είναι αληθινή. Αγάπη.Μύθος, λες.Ό,τι βολεύει τον καθένα.Η βολή γεννά το ψέμα,το ψέμα… κι άλλο ψέμα…τόσο, που δεν χωράςούτε στο ίδιο σου το δέρμα. Μια είναι.Πάντα μία.Ή την βλέπεις – ή όχι.Ή την αγκαλιάζεις – ή σε προσπερνά. Κι εσύ;Πολλά τα ψέματα,τόσα, που δεν χωράς…

    Read more →