Νοέμβριος 2025
-
Πάρε από το σώμα μου τη μυρωδιά,την αίσθηση του δέρματος ανάμεσα στα δάχτυλακαι τις σταγόνες ιδρώτα όπως γεννιούνται. Πάρε τις σκιές που σχηματίζουν τα άκρα μουκαι τους ήχους από τις κινήσεις. Πάρε μαζί σου ένα ματοτσίνορο που έπεσεκαι το χνούδι που κάθισε στο γόνατό μου. Μην αφήσεις ούτε αμυχές απροσεξίαςούτε σημάδια μιας παιδικής ηλικίαςούτε τις…
-
Σου μοιάζει το φεγγάρι, αγάπη μου.Κοίτα το πώς σε ζηλεύει,(κοίτα το) πώς δυσφορείׄ·απ’ την αέναη προσοχή που σου δείχνωμία τυφλή θαλπωρή ανομίαςξεπροβάλλειαπό τα μάτια τουόσο αργά κι αν είναι τα όνειρα. *από την έκδοση Τρυφερά ανασαίνω | εκδόσεις Ιωλκός, 2020 ποίημα Δαραβάνη Ματίνα | Βιογραφικό
-
Αυτές τις μέρες μου ‘ρχεταιβαθιά μες στην καρδιά μου,τα όνειρα τα παιδικάπου φύγανε σταγόνες. Είχα τα χέρια μου κοντάδεν άπλωσα να πάρω,λίγη ψυχή, λίγη καρδιάκαι φύγανε σταγόνες. Δεν ήταν δύσκολο να πεις,μα ο άνεμος φυσούσε,πήρε τα δάκρυα η βροχήκαι γίνανε σταγόνες. Και όλο αυτό που κράτησααπ’ την παιδική μου εικόνα,ήταν η πέτρα που ‘κατσακαι έκλαψα…
-
Η φυγή μου είναι άγρια και ανεξέλεγκτη,σαν καπνός που φεύγει από τις στάχτες του παρελθόντος,και αν κάποτε σταματήσει ο χρόνος,θα αναγεννηθώ με τις φλόγες της ελπίδας στα χέρια, προτού ακόμη η ζωή μου σβήσει. Στην αταξία μου, θα βρω τον δρόμο μου,εκεί που η σιωπή συναντά την έκρηξη,και η ελευθερία δεν είναι απλά όνειρο, αλλά…
-
Ψυχή μου, μια άδεια χούφτα, που κρατάς αέρα και σκόνες,μνήμες που ξεθωριάζουν, σαν ανεμώνες…Στο τέλος κάθε φθινοπώρου, πάντα αθόρυβα και μυστικάΣτην αρχή φως, που μετά αγκαλιάζεται με το σκοτάδιΚαι μεταξύ μας, εμείς, ασήμαντοι και αιώνιοι,ψάχνουμε να καταλάβουμε τους αναστεναγμούς της ζωήςΤα παράλογα παιχνιδίσματα του χρόνουΟι σκέψεις μας περνούν απλές ρυτίδες στον αέρα,σκιές πάνω στα νερά,…
-
Ένα βλέμμα σου να είχακαι ας έπεφτε ξανά σκοτάδι.Τα μαλλιά μου να χτένιζεςχίλιοι κόμποι ας γίνονταν πάλι. Στα ρούχα μου άρωμαας ήσουν να σε μυρίζωστη μοναξιά τόπο να έχωόπως παλιά για να γυρίζω. Ήλιος το χαμόγελο σου τηνύχτα να φώτιζε όπως παλιά.“Παιδί μου» να φώναζες«Μάνα» να άκουγεςκαι η σιωπή μετά. Έστω για μια φορά… *από…
-
Κανέλα, σανταλόξυλο Βαρύ σαν το όνομα σουΚαρπός στο χώμα ώριμος. Κρασί ξεθυμασμένοΜοιάζει το άρωμα σουμεθοκόπι και όνειδος.Και τα ξανθά μαλλιά σουKολιέ κεχριμπαρένιο,Χρυσό ξεθωριασμένο.Μυρίζεις πεύκο σαν περνάςΚαι Έλατο όταν φεύγειςΣαν τη μυρτιά όταν μ’ αρνηθείςΚαι δάφνη όταν γυρνάς. *από τις εκδόσεις Κέφαλος ποίημαΜίγκλη Μαρία| Βιογραφικό
-
Συνέντευξη στην Σπυροπούλου Κατερίνα Το ποίημα «Σώπασε» της Σπληνάκη Δήμητρας ξεχώρισε και αναδείχθηκε Ποίημα του Μήνα |Σεπτέμβριος 2025 στο Fruitful Writing. Με γλώσσα λιτή αλλά έντονα συναισθηματική, η ποιήτρια υφαίνει έναν εσωτερικό μονόλογο γεμάτο σιωπή, φόβο και αντίσταση. Μια ψυχή που επιμένει να θυμάται και να διψά για επανάσταση, ακόμη κι όταν όλα γύρω σωπαίνουν.Με…
-
Όπως αγαπά το ποίημα τις άνω τελείες τουέτσι αγάπησα τα φύλλα που πέφτουν απ’ τα δέντρα.Έτσι πήρα μια μικρή ανάσα για τα καινούρια φύλλα που θα βγουν.Έτσι ξεφύλλισα τις σελίδες της ζωής.Την κάθε στιγμή που έφευγεχωρίς, ούτε μία, να κοιτάξει πίσωνα δει τα συντρίμμια του έρωτα.Και πάντα φύτρωνε ένα νέο άνθος στην καρδιά.Και φτιάχνανε οι…
-
Απροσπέλαστο ανάκτορο με γέφυρα διακεκομμένη παρόμοιο δεν θα αντικρίσω ξανάεχέμυθο τετράποδο αγναντεύει Ποσειδώνα τελειώματαορκιζόσουν πως ήξερε και δεν θα βγει τσιμουδιάφθινοπωρινή ψιχάλα με φόντο το γκρι όπως και εσύ η δημιουργία ζωγράφισεπροσωρινά το βάλαν στα πόδια οι εχθροί στους οποίους σήμερα κανείς δεν γονάτισεmanic pixie dream girl από μηχανής θεόςnosferatu γελά φαντασίας οργασμόςεξεζητημένο τριπάκι στο…
Fruitful Writing 