Ποιητικές Φωνές
-
Σουρουπώνει, η φυλλωσιά το γνωρίζειτο φθινόπωρο πλησιάζει,η ημέρα πρόσμενε την απαντοχή,ώσπου να φανείς την επόμενημια ηλιαχτιδα. Το ποίημα αποτελεί μέρος του αφιερώματος «Ό,τι Διασώθηκε από τον Ήλιο» της Γόνιμης Γραφής. Βιογραφικό
-
Τελειώνουν τώρα πια τα καλοκαίρια μας.Θ’ ανοίξω τα πανιά και θα σαλπάρω. Θα σου αφήσω ένα πορτοκαλί μπλουζάκικι ένα τριγωνικό γαλάζιο παρεόσε έναν σάκο κόκκινο θαλάσσης. Θα τον ανακαλύψεις στην ντουλάπαμετά από χρόνια αναμονής,μέσα σε μια σιωπή εγκαταλειμμένο. Θα τρέξει η άμμος στα πατώματακαι θα ’ναισαν να ’χω ξανασαλπάρειγια κάποιο Αιγαίο. Το ποίημα αποτελεί μέρος…
-
Ξύπνα αγάπη μουΟ χρόνος ένας αγύρτης απατεώναςΜεταμφιέζεται ακούρασταΓίνεται ανεξίτηλη ρυτίδαΓίνεται αταξίδευτη φωτογραφίαΝοσταλγικό τραγούδιΟ έρωτας ένας αναρχικόςΑδιαφορεί για τα ανέσπερα καλαντάριαΓίνεται αχόρταγο βιβλίοΓίνεται γαλάζια άμμος που τρέχειΩκεανός με ξεχασμένο ρολόιΜέτρα εσύ αγάπη μουΟ έρωτας ένας αλχημιστήςΑνακατεύει χωρίς συνταγήΓίνεται Αύγουστος χωρίς άγκυραΓίνεται κόκκος αλατιού στο δέρμαΧείλη που ρουφούν σταλάματα θάλασσαςΟ έρωτας ένας αρχαιολόγοςΞεθάβει τα εντελώς χαμέναΓίνεται περιπλανώμενος…
-
Μιά καθωσπρέπει μέρα – στό γαλάζιο ντυμένηδέ θά καθίσει νά μετράει ἀπουσίες.Θέλει ἡ καρδιά του νά χτυπήσει δυνατάτά τύμπανά της· ν’ ἀκούσουν τά καμπαναριάκαί νά ζηλέψουν, νά ταραχθοῦνε οἱ φωλιέςτῶν πουλιῶν, νά σκιρτήσουν τ’ αὐγουλάκια τουςκαί νά χορέψουν στόν χορό τοῦ ἥλιου·κι ἄς βγοῦνε πρόωρα νά τιτιβίσουν, ἄν θελήσουν.Ὁ δασονόμος νά γελάσει ἀπό χαράκαί μέ…
-
Απέδωσε και φέτοςη επινοικίαση του θέρουςΗ απόδοση του γαλάζιουστο χρηματιστήριο των θεάσεωνήταν ικανοποιητικήΗ προπώληση τωνονείρων θερινής νυκτόςσημείωσε αύξησηΟι δείκτες διαδικτυακής ευτυχίαςαποτελούν απόδειξηενός ευημερούντος Α.Ε.ΠΤο real estate θάλασσας και άμμου ανθείΟι αγοραπωλησίες ανατολών,ηλιοβασιλεμάτων και τοπίωνκατέγραψαν κέρδηΌ,τι διασώθηκε από τον Ήλιο(τον αληθινό Ήλιο)μια παιδική ζωγραφιάπου τον δείχνει να χαμογελάει Το ποίημα δημοσιεύεται για πρώτη φορά και αποτελεί…
-
Στάθηκε στη λευκή θάλασσαΑκροπατώντας στα ήσυχα λόγια Το σώμα ν αγγίζει δειλά την ψυχή στο μηδένΕκεί που πάντα ο νους ταξιδεύει Ο κόσμος μικρός , μια ανάσαΧώρεσε όλος σε ένα δάκρυ Κι ο χρόνος ν αγγίζει το άπειροΜα χρόνος πια δεν υπήρχε … Το ποίημα δημοσιεύεται για πρώτη φορά και αποτελεί μέρος του αφιερώματος «Ό,τι…
-
– Πώς κι από δω, κύριε Τζίτζικα; Ποια ανεμόσκαλα σε έφερε στην πόρτα τη δική μας; – Κρυώνω και πεινώ πολύ, ήταν μακρύς, μακρύς ο δρόμος. Ξέρω εδώ πως έχετε απ’ όλα τα καλά. Φώτα ζεστά, νερό και δροσερή Αγάπη. Αχ, πώς διψάω, σε παρακαλώ, δώσε μου το χρυσό κλειδί να μπω κι εγώ να…
-
Είναι και εκείνος ο άνεμος,ο μαΐστρος που μας ξεγελά,ανακατεύει τα μαλλιά, χαϊδεύει το κορμί,σπρώχνει όμως απαλά το καλοκαίρι,το ξεπροβοδά. Λακτίζει το φεγγάρι μα κείνο αντιστέκεταικαρφωμένο στο μεσιανό κατάρτι της σκούνας,λίγο καλοκαίρι ακόμα.. Σφουγγίζει τα δάκρυα της θάλασσας που κυλούν στα βράχια,μαδάει τα πέταλα από το τελευταίο ηλιοτρόπιο,με την φυσαρμόνικα του περιδιαβαίνει στα χαλάσματα του κάστρου…
-
Επόμενη στάση Εκθεσιακό Κέντρο.Κι εγώ επιστρέφω.Μέσα μου, ένα ανάθεμα.Το δέρμα ακόμα καίει από τη θέρμη του ήλιου.Του Αυγούστου.Μικρό το καλοκαίρι, μια ολόκληρη ζωή.Παράλληλη.Συμπύκνωμα. Μη νομίζεις, ζούμε μόνο ένα καλοκαίρι.Από την αρχή μας, έως το τέλος.Όχι πολλά.Ένα.Βάζουμε μια άνω τελεία κάθε φορά.Να οργανωθούμε.Και συνεχίζουμε από εκεί που το αφήσαμε. Περιφερόμενοι νομάδες.Αναζητώντας νέες πατρίδες.Νέες εικόνες.Απαθανατίζουμε.Με μια φωτογραφική.Με…
-
Στο φως του ήλιου περπατήσαμεγυμνοί, σε καλοκαίρια διάφανα.Κι όταν μαλάκωσε το φως,στου φθινοπώρου την καρδιάένας χειμώνας ξάγρυπνοςμετρούσε τα φιλιά μας Μα η άνοιξη… αχ, η άνοιξη,μας ξέφυγε.Έφυγε πέρα από τα βήματά μαςκαι άνθισε αλλού. Το ποίημα δημοσιεύεται για πρώτη φορά και αποτελεί μέρος του αφιερώματος «Ό,τι Διασώθηκε από τον Ήλιο» της Γόνιμης Γραφής. Βιογραφικό