Όσες φορές μένει κρυμμένος
μπορώ κι εγώ να ‘μαι μια άλλη
Χαμογελώ, μιλάω ευγενικά
παίρνω βαθιά ανάσα
κοιτάω γύρω ατάραχη
Ένα μικρό στόμα μού λέει
πως ίσως να βρεθεί
κάπου μια χαραμάδα
και ξεπροβάλει αυτός
Κάτσε εκεί που είσαι,
λέω, και μη μιλάς
Κάνω για λίγο ακόμα
πως ξεχνάω, πνίγω
σχετικές θύμησες
κοιτάω από την άλλη
Κι άλλα χαμόγελα
νεύματα συγκατάθεσης
Υποκλίνομαι
Στους άλλους και σε μένα
Όμως εκείνος
αν δεν είναι εδώ
αυτοπροσώπως
είναι πάντα κάτω
απ’ το καπέλο.
ποίημα Ζέλκα Ελευθερία| Βιογραφικό
🌹 🌹 🌹
❤️ Αν σου άρεσε το ποίημα, δείξε το με ένα like ή μια κοινοποίηση.
Με αυτόν τον τρόπο στηρίζεις το Fruitful Writing να παραμένει ένας ανεξάρτητος χώρος ποίησης.







