Ξέρεις τι;
Κρίμα.
Ήθελα τόσο να το ξέρεις ήδη…
πως δεν υπάρχουν είδη.
Όχι όταν είναι αληθινή.
Αγάπη.
Μύθος, λες.
Ό,τι βολεύει τον καθένα.
Η βολή γεννά το ψέμα,
το ψέμα… κι άλλο ψέμα…
τόσο, που δεν χωράς
ούτε στο ίδιο σου το δέρμα.
Μια είναι.
Πάντα μία.
Ή την βλέπεις – ή όχι.
Ή την αγκαλιάζεις – ή σε προσπερνά.
Κι εσύ;
Πολλά τα ψέματα,
τόσα, που δεν χωράς πια πίσω απ’ το δάχτυλο σου να κρυφτείς,
κι η καρδιά σου ζητά να σωθεί ξανά.
Δεν φταις που δεν την ένιωσες.
Φταις που την προσπέρασες
σαν να ήταν άλλη μία.
Μα δεν είναι.
Μια είναι.
Και πάντα μία θα ’ναι.
Δεν χωράει δεύτερη.
Ή την νιώθεις – ή τη χάνεις.
ποίημα Σπυροπούλου Κατερίνα | Βιογραφικό
🌹 🌹 🌹
❤️ Αν σου άρεσε το ποίημα, δείξε το με ένα like ή μια κοινοποίηση.
Με αυτόν τον τρόπο στηρίζεις το Fruitful Writing να παραμένει ένας ανεξάρτητος χώρος ποίησης.







