Με ένα λάμδα. Με ένα, σου λέω.
Έτσι γράφεται το χαμόγελο. Να έχει μια άκρη
να κρατιέται από τα χείλη.
Δεν χρειάζεται να το στολίζεις πολύ.
Του αρκεί η χαρά, το νοιάξιμο, η αλήθεια.
Αλήθεια. Επίσης με ένα λάμδα. Ολιγαρκής κι αυτή.
Θέλει βέβαια λίγο θάρρος παραπάνω,
μα -αν την εμπιστευτείς- σε ανταμείβει
με όλα της τα γράμματα.
Και η τρέλα; Πώς γράφεται η τρέλλα;
Αυτήν γράφε την όπως σου ταιριάζει,
όπως την έχεις ανάγκη κι όπως βρίσκεται μέσα σου.
Όλη, δική σου σελίδα.
Μόνο η αγάπη δεν θέλει λεξικό.
Ετούτη μην την γράφεις καν.
Ψιθύριζέ τη σε ό,τι κάνεις
κι εκείνη βρίσκει μόνη της τα γράμματα
και συστήνεται όπως νομίζει.
Λαχτάρα, λήθαργος, λησμονιά, λάθος, λιμάνι, λύτρωση.
Φιλί, αγκαλιά, θέληση, γαλήνη, απλότητα.
Με ένα, σου λέω. Με ένα λάμδα το χαμόγελο.
Να το κοιτάς και να μην έχεις απορίες,
δεύτερες σκέψεις, περιττά βάρη.
Χαμόγελο ευανάγνωστο. Ακόμα και για εκείνους
που ποτέ δεν έμαθαν να διαβάζουν.
https://blottentot.com/actions/79worlds/
🌹 🌹 🌹
ποίημα Σταυροπούλου Αριστέα | Βιογραφικό
❤️ Αν σου άρεσε το ποίημα, δείξε το με ένα like ή μια κοινοποίηση.
Με αυτόν τον τρόπο στηρίζεις το Fruitful Writing να παραμένει ένας ανεξάρτητος χώρος ποίησης.







