Δεν ξέρω ποιοι περπάτησαν
εδώ πριν από μας,
πόδια μικρά κι αλαφροπάτητα
κι άλλα με μπόλικη βαρύτητα,
χνάρια εκατομμύρια που σκόρπισε
το κύμα και ο άνεμος του χρόνου.
Δεν ξέρω ποιοι περπάτησαν
εδώ που περπατώ,
μα νιώθω τις ανάσες τους
πάνω στο αλμυρό μου δέρμα,
σκέψεις και συναισθήματα
ανάκατα με τη ζεστή τους σάρκα,
που έγινε άυλη θερμότητα
και κάθε τόσο νιώθω σαν στοιχειό
μέσα μου να παλεύει.
Δεν ξέρω ποιοι περπάτησαν
και ποιοι θα περπατήσουν
αιώνες ύστερα
στα ίδια σβησμένα ίχνη μου.
Ξέρω πως δεν θα ξέρουν ούτε αυτοί
πόσοι και ποιοι περπάτησαν
εδώ πριν από κείνους,
πόδια μικρά κι αλαφροπάτητα,
όση βαρύτητα κι αν είχαν,
σίγουρα ελαφρύτερα πολύ
από το κύμα και τον άνεμο του χρόνου.
Το ποίημα έχει λάβει το 2ο βραβείο ποίησης στον διαγωνισμό «Λυρική Παμβώτιδα 2025» από την Εταιρεία Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου (ΕΛΣΗ)
🌹 🌹 🌹
ποίημα Ζέλκα Ελευθερία| Βιογραφικό
❤️ Αν σου άρεσε το ποίημα, δείξε το με ένα like ή μια κοινοποίηση.
Με αυτόν τον τρόπο στηρίζεις το Fruitful Writing να παραμένει ένας ανεξάρτητος χώρος ποίησης.
Fruitful Writing 