Γεράρδης Άρης

  • Η Κανίβαλος πεινάει πάλι | Γεράρδης Άρης

    Ποτέ δεν ακούω τα βήματά της το πρωί.Φεύγει αέρινα απ’ το σπίτισαν να συνεχίζει το δρόμο τηςπάνω στα σύννεφα.Ασύλληπτη, ομολογώ.Μ’ ένα μεγάλο καλάθι πρόσφορα,σύκα και κρασί, εξαγνίζειπλήθη αμαρτωλά, λέγοντας απλά:«ου γαρ οίδασι τι ποιούσι».Να ’σου την μετά, ως Κυριακήφορτωμένη έρωτες βραδινούς,να λάμπει αποκαθαρμένητο φως της, – άνευ λόγουκαι αιτίας- να με καταβροχθίζειμε μαχαίρι και πιρούνι…

    Διαβάστε περισσότερα…

  • Κενά αέρος | Γεράρδης Άρης

    Δεν έχουν αρκετή σιωπή στα δόντια.Μασάνε τα λόγια, τα τυραννούν,τα φτύνουν· δημιουργούνται κενά αέρος,κι αστάθειες· κλονίζονται σκάφη,επιβάτες, σχέσεις κι εσύ χάνειςτην ευκαιρία να γίνεις το ζαρκάδιπου σκέφτεσαι, λίγο πριν κοιμηθείς.Γιατί μετά έρχεται ο λύκος και μένειςάυπνος. Κανείς δεν σε λυπάταιόπως παλιά, φίλε. Βιογραφικό

    Διαβάστε περισσότερα…

  • Γεράρδης Άρης

    Γεράρδης Άρης

    Γεννήθηκα στο Αγρίνιο το 1948. Μεγάλωσα στην Αθήνα όπου και ζω. Είμαι απόφοιτος της Ανωτέρας Σχολής Φωτογραφίας του Βερολίνου (Fachhochschule Berlin) όπου έζησα και εργάστηκα εκεί περίπου για δέκα χρόνια ως τεχνικός φωτογραφίας. Για τη λογοτεχνία έδειξα ενδιαφέρον από πολύ μικρός. Πρώτα ακούσματα τα δημοτικά τραγούδια, πρώτα διαβάσματα Ρώσοι συγγραφείς. Έγραψα παραμύθια και κείμενα για…

    Διαβάστε περισσότερα…