Τι δεν μπορείς;
ρώτησα.
Όλα…
και τίποτα,
απάντησες.
Κι όμως,
ο χρόνος ανασαίνει βαριά,
σκιά που περνά
πριν φτάσει στο παρόν.
Κανείς δεν ακολουθεί.
Μόνο ο ήχος,
από βήματα
στο πάτωμα του ονείρου.
Ξύπνα!
Ήρθε η ώρα:
του όλα
ή του τίποτα.
Απέδρασε
απ’ τον λήθαργο.
Τ Ω Ρ Α
🌹 🌹 🌹
ποίημα Σπυροπούλου Κατερίνα | Βιογραφικό
❤️ Αν σου άρεσε το ποίημα, δείξε το με ένα like ή μια κοινοποίηση.
Με αυτόν τον τρόπο στηρίζεις το Fruitful Writing να παραμένει ένας ανεξάρτητος χώρος ποίησης.