Fruitful Writing

| Σπληνάκη Δήμητρα |

Εκείνο το βράδυ με συνόδευσες
στη μέση της πίστας
Τα μάτια μου έκλεισα ξανά
κι αφέθηκα στην ηδονή
του αγγίγματός σου…
Τα κορμιά μας χορευτές
που δεν μπορούσαν να αντισταθούν
σ’αυτόν τον τελευταίο χορό.
Ρίγος τα διαπερνούσε
καθώς ενώνονταν για μιαν ακόμη φιγούρα.
Τα πόδια μας μπερδεμένα,
σέρνονταν ρυθμικά,
χαϊδεύοντας το έδαφος,
κινούμενα ανάμεσα σε αναμνήσεις…
Με έσφιγγες πάνω σου.
Ασφυκτικά ρομαντικός – όπως πάντα
με καλούσες στην επόμενη κίνηση.
Κι εγώ – ντάμα σωστή
αφηνόμουν στα χέρια σου
δίχως να γνωρίζω πολλά.
Παθιασμένος χορός το τανγκό.
Μια χορογραφημένη ερωτική σκηνή.
Εσύ. Εγώ. Η μουσική.
Το χθες. Το σήμερα. Το ποτέ.
Κι εκείνο το τραγούδι
δεν τελείωνε θαρρείς.
Μα κάθε νότα
μετρούσε αντίστροφα για μας•
χωρίς εμάς.
Με έναν τόνο απολογισμού
κι ατμόσφαιρα αποχαιρετισμού,
ακουμπούσα τα χέρια μου
απαλά στο κορμί σου,
ταξίδευα πάνω του,
έμπλεκα τα δάχτυλά μου με τα δικά σου
Μα δε μας έπεισα ποτέ
πως αυτό αρκούσε.
Το τραγούδι τελείωσε
Κι εσύ – σωστός καβαλιέρος
με συνόδευσες πίσω στη θέση μου
Με αποχαιρέτησες με ένα φιλί
Και χάθηκες
Γιατί ήξερες πως όλα έγιναν
για έναν ακόμη χορό
τον τελευταίο.

🌹 🌹 🌹

Σπληνάκη Δήμητρα | Βιογραφικό |

❤️ Αν σου άρεσε το ποίημα, δείξε το με ένα like ή μια κοινοποίηση.
Με αυτόν τον τρόπο στηρίζεις το Fruitful Writing να παραμένει ένας ανεξάρτητος χώρος ποίησης.