«ΖΟΡΙ»

Βάδιζες καθώς σκεφτόσουν
τι όμορφα θα ήταν όλα αν ήταν καινούργια.
Αστράφτουν τα χάδια
κάτω από τριμμένα σεντόνια
και ξέπνοους ψιθύρους
Κάτω από νωχελικές καρέκλες
πληρωμένης συμπόνιας.
Οι ξέγνοιαστες σελίδες της νιότης σου
χλευάζουν το αστείο παρελθόν σου
και το ακαθόριστο μέλλον σου.
Αναρωτιέσαι που πήγε όλη η περηφάνεια
με κάποια ίχνη απογοήτευσης
και μερικά στοιχεία έρωτα.
Μακρινές πολιτείες περιμένουν
τον γρήγορο ερχομό σου
και φιλούν το όμορφό σου πρόσωπο.
Περπατάς και κοιτάς τις βιτρίνες της
συγνώμης
και της συγχώρεσης,
καθώς όλο το πλήθος
βουίζεις μες στα αυτιά σου
εσύ, μεγαλόπρεπε μάστορα της αλήθειας
Η λιτανεία των αγοριών και των κοριτσιών
στις θάλασσες της λήθης
και της λύπης
Κομπάζεις και χαίρεσαι
ξεχνάς και κοιμάσαι
Παντού έρπουν θύμησες
που ανασταίνουν ένα κάποιο και βαθύ εγώ σου

*από την ποιητική συλλογή με τίτλο «Βιτρίνα» [εκδόσεις Ιωλκός]

🌹 🌹 🌹

ποίημα Λουκαδάκου Ελένη | Βιογραφικό

❤️ Αν σου άρεσε το ποίημα, δείξε το με ένα like ή μια κοινοποίηση.
Με αυτόν τον τρόπο στηρίζεις το Fruitful Writing να παραμένει ένας ανεξάρτητος χώρος ποίησης.