Αδιανόητο άπειρο,
νεφέλες συρτές,
χρονικές δίνες
με ακμές ορατές και αόρατες
στο κρακ του χρόνου
ό,τι υπήρξε μένει πίσω.
Χρόνος ξεθωριασμένος,
σε ατέρμονη αναμέτρηση με το μηδέν.
Το σύμπαν συσπάται αθόρυβα,
οι στιγμές στέκουν
σαν σκιές που δεν επιστρέφουν.
Και η αιωνιότητα
αναπνέει μόνη της,
απαλή και αμετάβλητη.
Εκεί, στο κρακ του χρόνου,
έρχεται η Αναγέννηση.
🌹 🌹 🌹
ποίημα Σπυροπούλου Κατερίνα | Βιογραφικό
❤️ Αν σου άρεσε το ποίημα, δείξε το με ένα like ή μια κοινοποίηση.
Με αυτόν τον τρόπο στηρίζεις το Fruitful Writing να παραμένει ένας ανεξάρτητος χώρος ποίησης.
Fruitful Writing 