Είχα έναν έρωτα στα χέρια
που έψαχνε προορισμό
πέρασε κρύα καλοκαίρια
βρήκε φθινόπωρο ζεστό
Τον αγκαλιάσανε τα φύλλα
τον ταξιδέψανε στη γη
και της ξεδίψασε τα χείλια
με το δικό του το φιλί
Κι ύστερα έφτασε στο σύμπαν
μες στον απέραντο ουρανό
εδώ ανήκεις τ´ άστρα του είπαν
στο χάραμα… στο δειλινό…
Τότε τα βέλη σου να ρίχνεις
τότε.. που οι ψυχές μιλούν
μιλούν μονάχα για αγάπη
κι αγκαλιασμένες σε κοιτούν
🌹 🌹 🌹
ποίημα Μαυρίκου Αρτ. Δήμητρα | Βιογραφικό
❤️ Αν σου άρεσε το ποίημα, δείξε το με ένα like ή μια κοινοποίηση.
Με αυτόν τον τρόπο στηρίζεις το Fruitful Writing να παραμένει ένας ανεξάρτητος χώρος ποίησης.
Fruitful Writing 