Ένα βλέμμα σου να είχα
και ας έπεφτε ξανά σκοτάδι.
Τα μαλλιά μου να χτένιζες
χίλιοι κόμποι ας γίνονταν πάλι.
Στα ρούχα μου άρωμα
ας ήσουν να σε μυρίζω
στη μοναξιά τόπο να έχω
όπως παλιά για να γυρίζω.
Ήλιος το χαμόγελο σου τη
νύχτα να φώτιζε όπως παλιά.
“Παιδί μου» να φώναζες
«Μάνα» να άκουγες
και η σιωπή μετά.
Έστω για μια φορά…
*από την έκδοση Μικροχιμαιρικό (ΑΩ Εκδόσεις, 2024)
**φωτογραφία Σωτήριος Καψαλάκης
https://www.aomegaekdoseis.gr/mikrohimairiko/
🌹 🌹 🌹
ποίημα Σπυροπούλου Κατερίνα | Βιογραφικό
❤️ Αν σου άρεσε το ποίημα, δείξε το με ένα like ή μια κοινοποίηση.
Με αυτόν τον τρόπο στηρίζεις το Fruitful Writing να παραμένει ένας ανεξάρτητος χώρος ποίησης.
Fruitful Writing 