Σε ποιες ξένες αγκαλιές κοιμάσαι τα βράδια;
Ποια χείλη ξεθωριάζουν τις πληγές σου;
Θυμάσαι, άραγε, πού ξύπνησες χθες;
Περνάς καλά εκεί που είσαι ή μήπως προσποιείσαι ευτυχία;
Ποιος σε συντροφεύει, όταν κλαις;
Ξέρεις ποιος είσαι εσύ; Ή μήπως έχασες ένα κομμάτι του εαυτού σου, την τελευταία φορά που δεν αντάμωσαν τα συναισθήματά σου με εκείνον τον άνθρωπο που τόσο πολύ ποθούσες;
Πονάς… Αιμορραγείς… Μα δεν μιλάς… Δεν λες ούτε λέξη για να μην προκαλέσεις φασαρία.
Και το χάος μέσα σου φωνάζει…
Μην ξεπουλάς την ψυχή σου για μετριότητες… Μην συμβιβάζεσαι με τίποτα ελάχιστο, από τον φόβο της μοναξιάς…
Προτιμάς να στέκεσαι δίπλα σε κάποιον που δεν μπορεί να συντονιστεί στο δικό σου μήκος κύματος, για να μην γυρνάς σε ένα σπίτι άδειο;
Προτιμάς να σε αγγίζει κάποιος που δεν έμαθε ποτέ του να αγαπάει κι απλώς καθρεφτίζει πάνω σου κίβδηλες αποχρώσεις τυποποιημένου (αν)έρωτα;
Αναλογίσου, λοιπόν, τι προτιμάς.
Γιατί η ψυχή σου δεν πρέπει να πωλείται σε τιμή ευκαιρίας, για κανένα αχόρταγο θηρίο.
Πέρα από τη ζοφερότητα του σύμπαντος…
Πώς είναι άραγε να ζεις σε μια άβυσσο σκοτεινή κάθε μέρα και να παλεύεις με τους δαίμονες που έχουν κάνει καταφύγιο στην ψυχή σου;
Έχουν κρυφτεί εκεί, πολύ καλά, και δεν ξεκουνάνε να πάνε λίγο πιο κάτω.
Ριζωμένοι βαθιά, από καιρούς ξεχασμένους…
Να σου αφήσουν λίγο χώρο να αναπνεύσεις κι εσύ.
Κοιτάζεις γύρω σου και ψάχνεις τρόπο να ξεφύγεις από το σκοτάδι, που σε περικυκλώνει και σε τραβάει κάτω. Όλο και πιο χαμηλά…
Κι ας κοροϊδεύεις τον εαυτό σου, τους ανθρώπους γύρω σου… Εσύ ξέρεις καλά…
Και μετά; Τι είναι μετά από αυτό;
Τι έχει μετά από όλο αυτό;
Υπάρχει κάτι πέρα από τη ζοφερότητα του σύμπαντος;
Ή ο κόσμος σταματάει εκεί που τελειώνουν όλα;
Χωρίς κουβέντες περιττές…
Χωρίς συζητήσεις αέναες…
Με μάτια κλειστά και πλάτες γυρισμένες, να κρυφακούς τον πόνο του διπλανού…
Να οσφραίνεσαι την παλίρροια των συναισθημάτων που ορθώνονται στον αέρα και σκορπίζονται σαν φυλλώματα δένδρων.
Έτσι, ξέπνοα και κουρασμένα…
🌹 🌹 🌹
ποίημα Πούδη Άννα | Βιογραφικό
❤️ Αν σου άρεσε το ποίημα, δείξε το με ένα like ή μια κοινοποίηση.
Με αυτόν τον τρόπο στηρίζεις το Fruitful Writing να παραμένει ένας ανεξάρτητος χώρος ποίησης.








