Κοίταξε μας.
Κάποτε θα πεθάνουμε πλήρης ημερών,
κενοί απ’ του αγγίγματος μας τα άδεια χέρια,
μέσα σε κλίνες περίτεχνες, με πρόσωπα οικεία δίπλα μας κι αγαπημένα.
Κοίταξε μας.
Δεν θα κοσμώ καμιά κορνίζα μέσα στο σπίτι σου
και εκείνη η ρωγμή επάνω στο προσκεφάλι,
δε θα είναι τίποτα παραπάνω από οτιδήποτε συνηθισμένο
υπήρξε στη ζωή σου.
Ω, κοίταξε μας.
Βίοι παράλληλοι, στιγμές που δεν εφάπτονται,
τα βιβλία μου και τα γραπτά σου δεν θα δουν ποτέ
το φως της αυγής μαζί.
Τα βράδια, κοίταξε, χάνοντας ο καθένας μας
κι από έναν ρυθμό στην καρδιά,
αφού κάποτε γευτήκαμε πως θα ήτανε η μορφή μιας μοίρας κοινής –
αφουγκραζόμαστε την οικειότητα της ανάσας μας,
μέσα στο χάος της γης.
🌹 🌹 🌹
ποίημα Λυκάκη Νίκη | Βιογραφικό
❤️ Αν σου άρεσε το ποίημα, δείξε το με ένα like ή μια κοινοποίηση.
Με αυτόν τον τρόπο στηρίζεις το Fruitful Writing να παραμένει ένας ανεξάρτητος χώρος ποίησης.
Fruitful Writing 