Στην πέτρινη αυλή του νου
που φρόντιζα μ’ αγάπη,
ήρθες χειμώνα φέρνοντας
μια ροζ τριανταφυλλιά.
Καλύτερα να κράταγες
κιτρινισμένα φύλλα,
γυμνό κλαδί να ‘ρχόσουνα
ν’ αντέξεις στο βοριά.
Οι μοίρες αν προστάζανε,
τις ρίζες του κορμού σου
με δάκρυα θα πότιζα,
ζεστό να σε κρατώ.
Την άνοιξη θα έχτιζα
φωλιά στη φυλλωσιά σου,
αηδόνι θα γινόμουν
για σε να κελαηδώ.
Ψευδαίσθηση, γελάστηκα.
Μες του μυαλού την πλάνη
τον χρόνο μου σταμάτησα
πάνω σε άνθη ροζ.
🌹 🌹 🌹
ποίημα / ζωγραφιά Τσουκνίδα Μαρία | Βιογραφικό
❤️ Αν σου άρεσε το ποίημα, δείξε το με ένα like ή μια κοινοποίηση.
Με αυτόν τον τρόπο στηρίζεις το Fruitful Writing να παραμένει ένας ανεξάρτητος χώρος ποίησης.
Fruitful Writing 