Είπα να γίνω ποιητής
για έρωτα να γράψω
πάνω σε πορφυρό χαρτί
τους χτύπους της καρδιάς.
Κι έγινε ο στίχος θάλασσα,
πανί να ταξιδέψεις,
λευκό στη γλάστρα γιασεμί,
δοξάρι στο βιολί.
Έγινε αχτίδα λαμπερή,
ανθού δροσοσταλίδα,
μια πεταλούδα κόκκινη
στο φως του δειλινού.
Έγινε κόμπος στο λαιμό,
στο στήθος χτυποκάρδι
και η ψυχή φτερούγισε
με μία σαϊτιά.
Κι από την κρήνη της καρδιάς
ως των ματιών την άκρη
αργά ο στίχος κύλησε
σαν πορφυρένιο δάκρυ
🌹 🌹 🌹
ποίημα / φωτογραφία Τσουκνίδα Μαρία | Βιογραφικό
❤️ Αν σου άρεσε το ποίημα, δείξε το με ένα like ή μια κοινοποίηση.
Με αυτόν τον τρόπο στηρίζεις το Fruitful Writing να παραμένει ένας ανεξάρτητος χώρος ποίησης.
Fruitful Writing 