Υποδόρια ρεύματα σε ριγούν
με κάθε απροσδόκητο άγγιγμα.
Κάθε βλέμμα που ποθείς
σε καταλύει, μόνο στη σκέψη.
Με κλειστά βλέφαρα, σε ενόραση,
αδημονείς να νιώσεις την ανάσα,
μια μυστική υπόσχεση να σου ψιθυρίζει
και σπάει το δέρμα σε λυγμούς.
Το άυλο γίνεται σάρκα,
η σιγή μεθάει το κορμί.
Δεν χρειάζονται λέξεις,
μόνο εκείνο το χάδι
που περιμένει να δοθεί.
Υποδόρια ρεύματα σε καταλύουν.
Άσε το χάδι να περάσει
κάτω απ’ τους πόρους
κι όταν φτάσει στην καρδιά,
σπαρτάρισε.
🌹 🌹 🌹
ποίημα Σπυροπούλου Κατερίνα | Βιογραφικό
❤️ Αν σου άρεσε το ποίημα, δείξε το με ένα like ή μια κοινοποίηση.
Με αυτόν τον τρόπο στηρίζεις το Fruitful Writing να παραμένει ένας ανεξάρτητος χώρος ποίησης.
Fruitful Writing 