Ντηλιά Γκέλη
-
Μυρίζεις ηλιοβασίλεμα τελευταίων ημερών καλοκαιριού. Πίσω σου αφήνεις κύματα αύρας που το διαπερνούν πλάσματα παγανιστικής τελετής. Μυρίζεις βρεγμένο ξύλο ίδια η γη, αλλά και κάτι περισσότερο από αυτό. Μυρίζεις χρυσό φθινόπωρο, σύκα και μυστηριώδη αφροδισιακά που αγνοώ τα ονόματά τους. Μυρίζεις έρωτα μιας διαδρομής χωρίς επιστροφή νυχτερινό κολύμπι και ύπνο σε ταράτσα. Εισπνέω. Το ποίημα…
-
Μια μπρούτζινη καμπάνανα αντηχεί την παλλόμενη ηρεμία εντός μουθέλω να κρούω αργόσυρτα,σημάδι πως είναι ώρανα διαρρηγνύονται τα στεγανά της αλήθειας,της κάθε αλήθειαςπου χρειάζεται ένα παραμύθι ή για ένα θαύμαγια να υπάρξει.Άλλοι το λένε έρωτα ή πίστη σε ιδανικάάλλοι το λένε ουτοπική πραγματικότηταγια να συνάδει με τους ανομολόγητους φόβους τους.Έτσι εξηγείται γιατί δεν ξεμπάρκαραν ποτέαπό το…
-
Όρθια στάσου σαν έρχεται το τέλοςμην σε λυγίσει των αλλονών ο πόνοςμη σε λυπήσει η γλάστρα που μαράθηκε.Όρθια στάσου στο κέντρο του κύκλου της ζωήςέχοντας επιτέλους πει αυτά που ήθελεςκαι ας μην έπρεπεκαι κυρίως έχοντας προλάβεινα χαμογελάσεις στη μαυρίλα του τίποτε.Όρθια στάσου, φτάνουν πια τα όνειραώρα των επόμενων τώρα για δουλειάγια να στεγάσουν το είναι…
-
Having the moonunder my armpitI am coming to shed lightto the darkness that hinders youfrom coming towards methus, you are getting lost all the timeretrogressingbetween the chaos of our two worldsthat haven’t met yet.I am comingand my armpit is bleedingthe way the moon, like a sickle,is cutting itevery time I change into higher gear. *Gelly…