Ζέλκα Ελευθερία

  • «Γελωτοποιός» | Ζέλκα Ελευθερία

    Παράξενο «τυρί»,μα το ερωτεύτηκα.Έλιωνε μες στο στόμα μουσαν σάπιο δόντι. Παράξενο «σφυρί»,μα το εμπιστεύτηκα.Σφυροκοπούσε τις ανάσες μουμεθοδικά, ακούραστα. Παράξενοι καιροίκαι τους αρνήθηκα.Κι ας υπνοβάτησα πλάι στους θησαυρούς τους.Ήτανε όνειρα κι αυτοίτου γελωτοποιού Θανάτου. ΥΓ: Και είμαι μόνο στη σελίδα 21. ποίημα Ζέλκα Ελευθερία| Βιογραφικό

    Read more →

  • «Χαραμάδα» | Ζέλκα Ελευθερία

    Όσες φορές μένει κρυμμένοςμπορώ κι εγώ να ‘μαι μια άλληΧαμογελώ, μιλάω ευγενικάπαίρνω βαθιά ανάσακοιτάω γύρω ατάραχηΈνα μικρό στόμα μού λέειπως ίσως να βρεθείκάπου μια χαραμάδακαι ξεπροβάλει αυτόςΚάτσε εκεί που είσαι,λέω, και μη μιλάςΚάνω για λίγο ακόμαπως ξεχνάω, πνίγωσχετικές θύμησεςκοιτάω από την άλληΚι άλλα χαμόγελανεύματα συγκατάθεσηςΥποκλίνομαιΣτους άλλους και σε μέναΌμως εκείνοςαν δεν είναι εδώαυτοπροσώπωςείναι πάντα κάτωαπ’…

    Read more →

  • «Να ‘γραφα»

    «Να ‘γραφα»

    | Ζέλκα Ελευθερία | Να ‘γραφα λέει ένα ποίημαμε λέξεις σαν βροχής καρεκλοπόδαραχοντρά που αφήνουν στρογγυλό σημάδιεκεί που τη ρουφά το χώμα λαίμαργα Να ‘γραφα λέει ένα ποίημαξαπλωμένο χειμωνιάτικο φεγγάριπου κάρφωσε στα σκοτεινά νερά του κόσμουτην αιώνια απόλυτη σοφία του Να ‘γραφα λέει ένα ποίημαπέτρα αιχμηρή που δεν κατάφερενα τη λειάνει το ποτάμι που την…

    Read more →

  • «Πόδια»

    «Πόδια»

    Δεν ξέρω ποιοι περπάτησανεδώ πριν από μας,πόδια μικρά κι αλαφροπάτητακι άλλα με μπόλικη βαρύτητα,χνάρια εκατομμύρια που σκόρπισετο κύμα και ο άνεμος του χρόνου.Δεν ξέρω ποιοι περπάτησανεδώ που περπατώ,μα νιώθω τις ανάσες τουςπάνω στο αλμυρό μου δέρμα,σκέψεις και συναισθήματαανάκατα με τη ζεστή τους σάρκα,που έγινε άυλη θερμότητακαι κάθε τόσο νιώθω σαν στοιχειόμέσα μου να παλεύει.Δεν ξέρω…

    Read more →