Ποιητικές Φωνές
-
Ω ΑγαπημένηΟ Νούς και ΛογισμόςΓια την Καρδιά σουΜυστικά που την αγαπάΕίναι πια δοσμένη.Ω ΑγαπημένηΑγάπα με τις Κρύες Νύχτες που παγώνωΚαι φέρε το τζάκι της καρδιάς σουΓια να με ζεστάνει, έρημο και μόνο.Δεν Θέλω την ανθρωπιάΤου πλούτου μεγαλείαΕγώ θα ζω για σένανεΓλυκιά μου Αναστασία.Ο Φόβος με κατέχειΣτην καρδιάΠου υποφέρωΜα να ήξεραΜ’ αγαπάς;Η να υποφέρω;Ω ΑγαπημένηΣε Βράχο…
-
Εάν θέλεις να ρωτήσω το Θεόπού έχει κρυμμένα τα χρυσάνθεμα,δώσε εντολή στον πιο κρυφό πόθο μουνα ξεδιπλωθεί. Εάν θέλεις τα χρυσάνθεμα.να ανατείλουν προς σου,δώσε μου ένα φιλίκαι έγινα δικός σου. Χρυσά είναι τα φύλλα σουκαι απορεί ἡ καρδιά μουκι όταν τα μάτια σου φιλώ,θα φύγουν μακριά μου. Ο πόθος θα ξεδιπλωθείκαι θα σταθεί ενάντιακι όλος…
-
Ανάμεσα σε δύο ανάσεςγεννιέται ο κόσμος.Ούτε πριν, ούτε μετά.Ταυτόχρονα όλα,εκεί που δεν είσαι κανείς και γίνεσαι τα πάντα. Η θάλασσα γαληνεύει,τα δέντρα δεν κουνιούνται.Ο ήχος των κυμάτωνείναι η ανάσα του βάθους. Το σώμα σωπαίνει.Η σκέψη διαλύεται.Μένει μόνο η αίσθησηπως όλα είναι σωστά,χωρίς λόγο μα με αιτία. Η αιτία του να υπάρχειςδεν είναι το “πρέπει” του…
-
Δεν ξέρω ποιοι περπάτησανεδώ πριν από μας,πόδια μικρά κι αλαφροπάτητακι άλλα με μπόλικη βαρύτητα,χνάρια εκατομμύρια που σκόρπισετο κύμα και ο άνεμος του χρόνου.Δεν ξέρω ποιοι περπάτησανεδώ που περπατώ,μα νιώθω τις ανάσες τουςπάνω στο αλμυρό μου δέρμα,σκέψεις και συναισθήματαανάκατα με τη ζεστή τους σάρκα,που έγινε άυλη θερμότητακαι κάθε τόσο νιώθω σαν στοιχειόμέσα μου να παλεύει.Δεν ξέρω…
-
Στο λευκό τάφο σου, στα πλακάκια κρύα του μαρμάρου, βρίσκομαι μέσα. Ένα ποτάμι κόκκινο κυλάει, από μέσα μου, μια ζωή πεθαίνει μες στο λουτρό. Ακούω τα πόδια του να περπατούν απάνω στα σανίδια του δωματίου.Η σιωπή μου, κραυγή που τρεμουλιάζει στα κόκκινα ύδατα,Φωνάζει «Μάνα, μ’ακούς;» κι εγώ το ακούω, με δάκρυα, να πήζουν τον πόνο…
-
Σπούδαγμα και ιερή διδαχή η εξιστόρηση των γεγονότων,η αναλυτική περιγραφή και ο χαρακτηρισμός προσώπωνμε εμπεριστατωμένη έρευνα δογμάτων και πίστωση αλήθειας,με τις γνώσεις, τις βεβαιότητες, τις υποθέσεις και πιθανολογίες,να είναι η ιστορία ερμήνευμα σωστό, συνταίριασμα και πίστη,ώριμη αποδοχή του χτες και το αύριο πρόβλεψη και δημιουργία. Στοχαστές λόγιοι και σοφοί, εραστές της επιστήμης και της τέχνης,πρωτοστάτες…
-
Τυλιγμένοι στα όνειρά μαςγυμνοί ξυπνάμε το πρωίστα χείλη στάζει ο έρωτάς μαςσαν το γλυκόπικρο κρασί Λες πως τίποτα δεν μένεικι όμως η γεύση απ’ το φιλίστα δάχτυλά μου, στα σεντόνιαθυμίζει αγάπη αληθινή Μισό φιλί καίει στο στόμαζει σαν σημάδι στο κορμίσαν μια φωτιά που σιγοκαίειαπ’ το σκοτάδι ως το πρωί Μες στα σεντόνια ακόμα τρέμειτο…
-
Λουλούδι… ξυπνάς Λουλούδι, πρωινό αέριμύρισε μου να χαρώ Εσύ γελάςλουλουδάκιξυπνάςλουλουδάκι Στο σπίτι σου δε μιλάς ΜιλάςΞυπνάωκαι βλέπω έξω Γράφειςτα κοιτάζωσηκώνομαι και περπατάω μόνο Αμέσωςσε γνώρισα και κύλισαστο στόμα Τίποταμπροστά στο τώρα Καθαρά βλέπειςπως υπάρχω για αέραένα μοναδικόβλέμμα χωράω Άλλο φιλίδωσ’ μου στην άλλη πλευρά Έλα γύρισεκοίταξεχαμογελάω Πες μου να φύγωνοεράνα φιλήσω το παρελθόν ΠρωινόΈχασες τα…
-
Ποίηση είναι όποιος διψάει για κάτιΝα το αφήσει και να κοιτάξει το αντίθετο.Ποίηση είναι μια γλυκόπικρη μέρα.Ποίηση είναι μια φοβισμένη ερείπωση,Ένα φθινοπωρινό, μελαγχολικό τέλος,Μια τολμηρή θάλασσα,Η σιωπή των ερωτευμένων κάτω από τα άστρα.Να κάθομαι στο τραπέζι και να γράφω για όλα τα πράγματα που αγάπησα στον κόσμοαυτό είναι ποίηση! ποίημα Συμεωνίδου Μαρίκα | Βιογραφικό
-
Είναι φορές που κοιτάζω γύρω μου, πίσω μου,κι όλα όσα με περιτριγυρίζουν σκοτεινιάζουνκαι με πλησιάζουν επικίνδυνα. Έρχονται να με πνίξουν,να με τυλίξουν και να χαθώ.Τις φορές εκείνες ακούω κάθε χτύπο της καρδιάς μου∙δυνατά και καθαρά.Μοιάζουν με τους χτύπους του ρολογιού στην απόλυτη ησυχία.Τις φορές εκείνες ακούω μέσα μου μια φωνή,μια φωνή μακρινή να μου μιλάει,…
Fruitful Writing 