Ποιητικές Φωνές

  • «Η φυγή»

    «Η φυγή»

    Η φυγή μου είναι άγρια και ανεξέλεγκτη,σαν καπνός που φεύγει από τις στάχτες του παρελθόντος,και αν κάποτε σταματήσει ο χρόνος,θα αναγεννηθώ με τις φλόγες της ελπίδας στα χέρια, προτού ακόμη η ζωή μου σβήσει. Στην αταξία μου, θα βρω τον δρόμο μου,εκεί που η σιωπή συναντά την έκρηξη,και η ελευθερία δεν είναι απλά όνειρο, αλλά…

    Read more →

  • «Ανεμώνες…»

    «Ανεμώνες…»

    Ψυχή μου, μια άδεια χούφτα, που κρατάς αέρα και σκόνες,μνήμες που ξεθωριάζουν, σαν ανεμώνες…Στο τέλος κάθε φθινοπώρου, πάντα αθόρυβα και μυστικάΣτην αρχή φως, που μετά αγκαλιάζεται με το σκοτάδιΚαι μεταξύ μας, εμείς, ασήμαντοι και αιώνιοι,ψάχνουμε να καταλάβουμε τους αναστεναγμούς της ζωήςΤα παράλογα παιχνιδίσματα του χρόνουΟι σκέψεις μας περνούν απλές ρυτίδες στον αέρα,σκιές πάνω στα νερά,…

    Read more →

  • «Έστω για μια φορά»

    «Έστω για μια φορά»

    Ένα βλέμμα σου να είχακαι ας έπεφτε ξανά σκοτάδι.Τα μαλλιά μου να χτένιζεςχίλιοι κόμποι ας γίνονταν πάλι. Στα ρούχα μου άρωμαας ήσουν να σε μυρίζωστη μοναξιά τόπο να έχωόπως παλιά για να γυρίζω. Ήλιος το χαμόγελο σου τηνύχτα να φώτιζε όπως παλιά.“Παιδί μου» να φώναζες«Μάνα» να άκουγεςκαι η σιωπή μετά. Έστω για μια φορά… *από…

    Read more →

  • «Ο έρωτας και το άρωμα του»

    Κανέλα, σανταλόξυλο Βαρύ σαν το όνομα σουΚαρπός στο χώμα ώριμος. Κρασί ξεθυμασμένοΜοιάζει το άρωμα σουμεθοκόπι και όνειδος.Και τα ξανθά μαλλιά σουKολιέ κεχριμπαρένιο,Χρυσό ξεθωριασμένο.Μυρίζεις πεύκο σαν περνάςΚαι Έλατο όταν φεύγειςΣαν τη μυρτιά όταν μ’ αρνηθείςΚαι δάφνη όταν γυρνάς. *από τις εκδόσεις Κέφαλος ποίημαΜίγκλη Μαρία| Βιογραφικό

    Read more →

  • «Ανάσταση»

    «Ανάσταση»

    Όπως αγαπά το ποίημα τις άνω τελείες τουέτσι αγάπησα τα φύλλα που πέφτουν απ’ τα δέντρα.Έτσι πήρα μια μικρή ανάσα για τα καινούρια φύλλα που θα βγουν.Έτσι ξεφύλλισα τις σελίδες της ζωής.Την κάθε στιγμή που έφευγεχωρίς, ούτε μία, να κοιτάξει πίσωνα δει τα συντρίμμια του έρωτα.Και πάντα φύτρωνε ένα νέο άνθος στην καρδιά.Και φτιάχνανε οι…

    Read more →

  • «Χαλκίδα»

    «Χαλκίδα»

    Απροσπέλαστο ανάκτορο με γέφυρα διακεκομμένη παρόμοιο δεν θα αντικρίσω ξανάεχέμυθο τετράποδο αγναντεύει Ποσειδώνα τελειώματαορκιζόσουν πως ήξερε και δεν θα βγει τσιμουδιάφθινοπωρινή ψιχάλα με φόντο το γκρι όπως και εσύ η δημιουργία ζωγράφισεπροσωρινά το βάλαν στα πόδια οι εχθροί στους οποίους σήμερα κανείς δεν γονάτισεmanic pixie dream girl από μηχανής θεόςnosferatu γελά φαντασίας οργασμόςεξεζητημένο τριπάκι στο…

    Read more →

  • «Τα ποιήματά μου»

    «Τα ποιήματά μου»

    Όλα τα ποιήματά μου,Με κάποιες εξαιρέσεις,Για σένανε μιλάνε.Για την ΑγάπηΚαι τον Έρωτα,Που έχω για εσένα.Μούσα μου.Από το σκοτάδι,Στο φως,Με μια ματιά,Που κοιτάει απευθείας,Μέσα στην καρδιά.Και το μυαλό υπακούει,Κάτι άλλο δεν ακούει.Όλα τα έχω πει,Μέσα στα ποιήματά μου,Που αναβλύζουν,Μέσα από την καρδιά μου.Δεν θα τα ξαναπώ εγώ εδώ.Θα αφήσω τα ποιήματά μου,Να τα πουν,Όπως τόσο καιρό.Τα…

    Read more →

  • «Οδηγός στην Εδέμ»

    «Οδηγός στην Εδέμ»

    Είσαι το αστέρι της Αυγής.Όταν σε έφερε η τέχνη της μοίρας στο δρόμο μουφώτισες κάθε σκοτεινή πτυχή μέσα στην καρδιά μου.Είμαι το αστέρι του Βορρά,που θα σε καθοδηγήσει στην ατραπό της αληθινής ζωήςπέρα από την άσεμνη κακοφωνία της καθημερινότητας.Όλο το βράδυ οι σκέψεις μου για σένα αναπαυότανμέσα στο πύρινο διαμάντι της χρυσαφένια μου καρδιάς,φλόγισαν τη…

    Read more →

  • «Πέρα από τη Ζοφερότητα του Σύμπαντος»

    Σε ποιες ξένες αγκαλιές κοιμάσαι τα βράδια;Ποια χείλη ξεθωριάζουν τις πληγές σου;Θυμάσαι, άραγε, πού ξύπνησες χθες;Περνάς καλά εκεί που είσαι ή μήπως προσποιείσαι ευτυχία;Ποιος σε συντροφεύει, όταν κλαις;Ξέρεις ποιος είσαι εσύ; Ή μήπως έχασες ένα κομμάτι του εαυτού σου, την τελευταία φορά που δεν αντάμωσαν τα συναισθήματά σου με εκείνον τον άνθρωπο που τόσο πολύ…

    Read more →

  • «Ctrl+Alt+Del | Επαναπροσδιορισμός»

    Control Το χέρι πάνω στο νερόαν μείνει ακίνητο, τότε ο κόσμος καθρεφτίζεται.Αν τρέμει, όλα διαθλώνται. Ο έλεγχος δεν είναι σπείρωμα·είναι ισορροπία στην άκρη μιας κλωστής.Σαν το να κρατάς την ανάσα σουχωρίς να ξεχνάς πως κάποτε θα την αφήσεις. Ο έλεγχος του τώραδεν είναι δεσμωτήριο·είναι πυξίδα. Το πώς κρατάς την ανάσα σου σήμερα,χαράζει τις σιωπές του…

    Read more →