Στην πέτρινη αυλή του νουπου φρόντιζα μ’  αγάπη,ήρθες χειμώνα φέρνονταςμια ροζ τριανταφυλλιά. Καλύτερα να κράταγεςκιτρινισμένα φύλλα, γυμνό κλαδί να ‘ρχόσουνα ν’ αντέξεις στο βοριά. Οι μοίρες αν προστάζανε,τις ρίζες του κορμού σουμε δάκρυα θα πότιζα,ζεστό να σε κρατώ. Την άνοιξη θα έχτιζαφωλιά στη φυλλωσιά σου,αηδόνι θα γινόμουνγια σε να κελαηδώ. Ψευδαίσθηση, γελάστηκα.Μες του μυαλού την…

Read more →

Είπα να γίνω ποιητήςγια έρωτα να γράψωπάνω σε πορφυρό χαρτίτους χτύπους της καρδιάς. Κι έγινε ο στίχος θάλασσα,πανί να ταξιδέψεις,λευκό στη γλάστρα γιασεμί,δοξάρι στο βιολί. Έγινε αχτίδα λαμπερή,ανθού δροσοσταλίδα,μια πεταλούδα κόκκινηστο φως του δειλινού. Έγινε κόμπος στο λαιμό,στο στήθος χτυποκάρδικαι η ψυχή φτερούγισεμε μία σαϊτιά. Κι από την κρήνη της καρδιάςως των ματιών την άκρηαργά…

Read more →