Στης άγρυπνης πόλης τα στενάκρέμασα το βλέμμα,κι η νύχτα ψιθύρισε απαλά:«στη μέρα ζει το ψέμα». Υγρό μπλε μετάξιη νύχτα γύρω μουκι εγώ πετάω αστέριαστην πόρτα του Θεού. Σαν ποιητής ή εραστής,κρύβω τη λέξη ή το φιλί,περιπλανιέμαι άγρυπνος,αδέσποτο σκυλί. Το λίγο φως της νύχταςστη σωστή στιγμήφωτίζει αλήθειεςκαι μου δίνει ζωή … Απ’ αυτή που ξέχασα να…

Read more →