Πούδη Άννα
-
Μεθυστικό κρασί η ανάσα σου.Ευωδιά θέρους πλανεύει τις αισθήσεις.Χίλια φιλιά με θεραπεύουν στοργικά, εξυφαίνοντας αμμουδιές χρυσαφένιες.Ακουμπάς επάνω μου, ιδρωμένη, ζεστή…Έρωτας υφάλμυρος σμίγει τα κορμιά μας…Εραστές από παλιά…Σε κουβαλάει η μνήμη του γερτού σπιτιού μυσταγωγικά.Φύλαξα ένα γράμμα σου να διαβάζω…Θεριεύει η μοναξιά…Δεν λησμονώ τις θάλασσες που μας φιλοξένησαν..Υπενθύμιση βουβή…. ποίημα Πούδη Άννα | Βιογραφικό
-
| Πούδη Άννα| Εκείνη τη νύχτα,το ρήγμα στην ψυχή μου ήταν μεγάλο,σχεδόν καταστροφικό. Έπεσε στο κενόκαι προκάλεσε την πιο μεγάλη έκρηξητοξικής χημικότητας,παρασύροντας στο πέρασμά τουθραύσματα εμπιστοσύνης και ειλικρίνειας. Βαμμένα με αίμα. ποίημα Πούδη Άννα | Βιογραφικό
-
Σε ποιες ξένες αγκαλιές κοιμάσαι τα βράδια;Ποια χείλη ξεθωριάζουν τις πληγές σου;Θυμάσαι, άραγε, πού ξύπνησες χθες;Περνάς καλά εκεί που είσαι ή μήπως προσποιείσαι ευτυχία;Ποιος σε συντροφεύει, όταν κλαις;Ξέρεις ποιος είσαι εσύ; Ή μήπως έχασες ένα κομμάτι του εαυτού σου, την τελευταία φορά που δεν αντάμωσαν τα συναισθήματά σου με εκείνον τον άνθρωπο που τόσο πολύ…
Fruitful Writing 