Και ήταν, θαρρώ, σαν χθες,όταν σε πρώτο αντίκρισα —σαν το φωςπου φτάνει στις χαραμάδεςκαι τις φωτίζει. Γέμισε η σιωπή μουμε χρώματα και μελωδίες,που ηχούν σε κάθε σημείο,κρυφό και φανερό. Ήμουν νύχτα.Έγινα μέρα.Ήμουν στο εδώ και στο εκείκαι στο κενό — χωρίς ζωή,μέχρι που σε είδα την Αυγή. Στιγμές μικρές και φευγαλέεςστα μάτια μου καθρεφτίστηκαν.Οι σπηλιές…

Read more →

Θα έρθει η μέρα που θα σηκωθείς,από την άβυσσο θα συρθείς.Θα έρθει η μέρα που θα λυτρωθείς,και τα δίκαια θα βρεις. Το αίμα σου δεν θα καίει, ζωή δεν θα ρέει,όπως την είχες φανταστεί. Θα έρθει η μέρα που θα τερματίσεις,και τα θεριά μέσα σου θα ξυπνήσεις.Όταν πέσεις και στον πάτο φτάσεις,οι μέρες θα γίνουν…

Read more →

Η φυγή μου είναι άγρια και ανεξέλεγκτη,σαν καπνός που φεύγει από τις στάχτες του παρελθόντος,και αν κάποτε σταματήσει ο χρόνος,θα αναγεννηθώ με τις φλόγες της ελπίδας στα χέρια, προτού ακόμη η ζωή μου σβήσει. Στην αταξία μου, θα βρω τον δρόμο μου,εκεί που η σιωπή συναντά την έκρηξη,και η ελευθερία δεν είναι απλά όνειρο, αλλά…

Read more →