Κοίταξε μας.Κάποτε θα πεθάνουμε πλήρης ημερών,κενοί απ’ του αγγίγματος μας τα άδεια χέρια,μέσα σε κλίνες περίτεχνες, με πρόσωπα οικεία δίπλα μας κι αγαπημένα.Κοίταξε μας.Δεν θα κοσμώ καμιά κορνίζα μέσα στο σπίτι σουκαι εκείνη η ρωγμή επάνω στο προσκεφάλι,δε θα είναι τίποτα παραπάνω από οτιδήποτε συνηθισμένουπήρξε στη ζωή σου.Ω, κοίταξε μας.Βίοι παράλληλοι, στιγμές που δεν εφάπτονται,τα…

Read more →

Αυτό που πάλλεται.Σε νιώθω,βιώνω την παρουσία της απουσίας σου σε κάθε έκφανση,κάθε στιγμή.Έρχεσαι.Είσαι η αυγή με όλες τις πιθανότητες της.Το πρώτο φως πάνω στην πόλη,μετέωρη,όπως όλοι μας.Όπως κανείς,που δεν ξέρει αν οφείλει να ξυπνήσει ή να μείνει για πάνταστην ασφαλή εμβρυακή του θέση.Αυτό που πάλλεται.Είσαι εσύ.Μέσα μου.Οι άνθρωποι κάνουν έρωτα κι εγώ τους ακούω,ασθμαίνουν,ανάσες υπόκωφες.Αναγνωρίζω…

Read more →