Λουκαδάκου Ελένη
-

Βάδιζες καθώς σκεφτόσουντι όμορφα θα ήταν όλα αν ήταν καινούργια.Αστράφτουν τα χάδιακάτω από τριμμένα σεντόνιακαι ξέπνοους ψιθύρουςΚάτω από νωχελικές καρέκλεςπληρωμένης συμπόνιας.Οι ξέγνοιαστες σελίδες της νιότης σουχλευάζουν το αστείο παρελθόν σουκαι το ακαθόριστο μέλλον σου.Αναρωτιέσαι που πήγε όλη η περηφάνειαμε κάποια ίχνη απογοήτευσηςκαι μερικά στοιχεία έρωτα.Μακρινές πολιτείες περιμένουντον γρήγορο ερχομό σουκαι φιλούν το όμορφό σου πρόσωπο.Περπατάς…
-

Εάν θέλεις να ρωτήσω το Θεόπού έχει κρυμμένα τα χρυσάνθεμα,δώσε εντολή στον πιο κρυφό πόθο μουνα ξεδιπλωθεί. Εάν θέλεις τα χρυσάνθεμα.να ανατείλουν προς σου,δώσε μου ένα φιλίκαι έγινα δικός σου. Χρυσά είναι τα φύλλα σουκαι απορεί ἡ καρδιά μουκι όταν τα μάτια σου φιλώ,θα φύγουν μακριά μου. Ο πόθος θα ξεδιπλωθείκαι θα σταθεί ενάντιακι όλος…