Λουκαδάκου Ελένη
-
Ένα πέλαγος αντιδράσεων γεμάτο από παράδοξες φήμες στοιχειοθετεί έναν συμπαγή χαρακτήρα.Το κουδούνισμα του τηλεφώνου, αυτός ο ανεπαίσθητος ήχος προσομοιάζει μια γαλήνια θάλασσα.Ένα πακέτο από διάφανες αναμνήσεις και συγκροτημένη καλλιέργεια, παραβιάζει τα σύνορα της πιο ήσυχης συνείδησης.Παράδοξο φως αναβλύζει από τις κόγχες των ματιών σου, των δακρυσμένων σου ματιών, των ευαίσθητων…Η πρωινή αύρα ντύνει ένα πεντακάθαρο…
-
Βάδιζες καθώς σκεφτόσουντι όμορφα θα ήταν όλα αν ήταν καινούργια.Αστράφτουν τα χάδιακάτω από τριμμένα σεντόνιακαι ξέπνοους ψιθύρουςΚάτω από νωχελικές καρέκλεςπληρωμένης συμπόνιας.Οι ξέγνοιαστες σελίδες της νιότης σουχλευάζουν το αστείο παρελθόν σουκαι το ακαθόριστο μέλλον σου.Αναρωτιέσαι που πήγε όλη η περηφάνειαμε κάποια ίχνη απογοήτευσηςκαι μερικά στοιχεία έρωτα.Μακρινές πολιτείες περιμένουντον γρήγορο ερχομό σουκαι φιλούν το όμορφό σου πρόσωπο.Περπατάς…
-
Εάν θέλεις να ρωτήσω το Θεόπού έχει κρυμμένα τα χρυσάνθεμα,δώσε εντολή στον πιο κρυφό πόθο μουνα ξεδιπλωθεί. Εάν θέλεις τα χρυσάνθεμα.να ανατείλουν προς σου,δώσε μου ένα φιλίκαι έγινα δικός σου. Χρυσά είναι τα φύλλα σουκαι απορεί ἡ καρδιά μουκι όταν τα μάτια σου φιλώ,θα φύγουν μακριά μου. Ο πόθος θα ξεδιπλωθείκαι θα σταθεί ενάντιακι όλος…