| Ζορμπαλάς Γιάννης | Ήρθες- δροσιάς ψιλοβροχήστο διψασμένο στρώμα μου.Του έρωτα απαντοχή. Ελπίδας φύτρωσε δεντρίστο άγονο το σώμα μου.Ήρθες- βροχούλα δροσερή. Αγάπης σπέρμα στην ψυχή.Στ’ αφίλητο το στόμα μου,του έρωτα απαντοχή. Τώρα δεν είμαι μοναχή.Φως ιλαρό στο δώμα μου.Ήρθες- δροσιάς ψιλοβροχή,του έρωτα απαντοχή. Μια ηλιαχτίδα στη βροχή.Τώρα δεν είμαι μοναχή. *ποίημα σε μορφή βιλανέλας (villanella)…

Read more →

Εγώ δεν γράφω ποί(η)ματα.Ανθολογώ αιτήματαδύο γενιών χαμένων.Από τα παραπήγματακλέβω θαμπά συνθήματατων περιφρονημένων.Εγώ δεν γράφω ποί(η)ματα.Μελοποιώ τα κρίματααρχόντων κι αρχομένων.Των βουλευτών ταξίματα,διαφθοράς πατήματα-ρουσφετοβολεμένων.Νεοελλήνων πλέγματασ’ ακτές, δάση και ρέματα,ονείρων μαντρωμένων.Όσων προσμένουν θαύματαμέχρι βαθιά γεράματα.Των εξαπατημένων.Όσων ζητούν και εύσημακι ας κλέβουν φόρους κι ένσημα.Των διαπλεκομένων.Που ’ναι πάντα στα πράγματα.Σε δείπνα-σε θεάματα,κομμάτων συρραμμένων.Κι όσων χαϊδεύουν τραύματαμιας χώρας όλο ράμματακαι…

Read more →