Για τον μήνα Φεβρουάριο 2026 ξεχώρισε το «Ο τελευταίος χορός» της Σπληνάκη Δήμητρας. Ένα ποίημα αισθησιακό και βαθιά νοσταλγικό, όπου ο έρωτας παίρνει μορφή μέσα από βήματα που ενώνονται και χάνονται στον ίδιο ρυθμό. Ένας χορός που δεν είναι απλώς κίνηση, αλλά αποχαιρετισμός· μια στιγμή που κρατά όσο μια ανάσα, μα μένει σαν ανάμνηση για πάντα.
Αξίζει να σημειωθεί πως αυτή είναι η δεύτερη διάκριση «Ποίημα του Μήνα» για τη Σπληνάκη Δήμητρα, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή και ξεχωριστή ποιητική της φωνή, που αγγίζει με ευαισθησία τις πιο λεπτές αποχρώσεις του συναισθήματος.
Εκείνο το βράδυ με συνόδευσες
στη μέση της πίστας
Τα μάτια μου έκλεισα ξανά
κι αφέθηκα στην ηδονή
του αγγίγματός σου…
Τα κορμιά μας χορευτές
που δεν μπορούσαν να αντισταθούν
σ’αυτόν τον τελευταίο χορό.
Ρίγος τα διαπερνούσε
καθώς ενώνονταν για μιαν ακόμη φιγούρα.
Τα πόδια μας μπερδεμένα,
σέρνονταν ρυθμικά,
χαϊδεύοντας το έδαφος,
κινούμενα ανάμεσα σε αναμνήσεις…
Με έσφιγγες πάνω σου.
Ασφυκτικά ρομαντικός – όπως πάντα
με καλούσες στην επόμενη κίνηση.
Κι εγώ – ντάμα σωστή
αφηνόμουν στα χέρια σου
δίχως να γνωρίζω πολλά.
Παθιασμένος χορός το τανγκό.
Μια χορογραφημένη ερωτική σκηνή.
Εσύ. Εγώ. Η μουσική.
Το χθες. Το σήμερα. Το ποτέ.
Κι εκείνο το τραγούδι
δεν τελείωνε θαρρείς.
Μα κάθε νότα
μετρούσε αντίστροφα για μας•
χωρίς εμάς.
Με έναν τόνο απολογισμού
κι ατμόσφαιρα αποχαιρετισμού,
ακουμπούσα τα χέρια μου
απαλά στο κορμί σου,
ταξίδευα πάνω του,
έμπλεκα τα δάχτυλά μου με τα δικά σου
Μα δε μας έπεισα ποτέ
πως αυτό αρκούσε.
Το τραγούδι τελείωσε
Κι εσύ – σωστός καβαλιέρος
με συνόδευσες πίσω στη θέση μου
Με αποχαιρέτησες με ένα φιλί
Και χάθηκες
Γιατί ήξερες πως όλα έγιναν
για έναν ακόμη χορό
τον τελευταίο.
🌹 🌹 🌹
Σπληνάκη Δήμητρα | Βιογραφικό |
❤️ Αν σου άρεσε το ποίημα, δείξε το με ένα like ή μια κοινοποίηση.
Με αυτόν τον τρόπο στηρίζεις το Fruitful Writing να παραμένει ένας ανεξάρτητος χώρος ποίησης.
Fruitful Writing 