| Σπληνάκη Δήμητρα | Εκείνο το βράδυ με συνόδευσεςστη μέση της πίσταςΤα μάτια μου έκλεισα ξανάκι αφέθηκα στην ηδονήτου αγγίγματός σου…Τα κορμιά μας χορευτέςπου δεν μπορούσαν να αντισταθούνσ’αυτόν τον τελευταίο χορό.Ρίγος τα διαπερνούσεκαθώς ενώνονταν για μιαν ακόμη φιγούρα.Τα πόδια μας μπερδεμένα,σέρνονταν ρυθμικά,χαϊδεύοντας το έδαφος,κινούμενα ανάμεσα σε αναμνήσεις…Με έσφιγγες πάνω σου.Ασφυκτικά ρομαντικός – όπως πάνταμε καλούσες … Συνεχίστε να διαβάζετε «Ο τελευταίος χορός».