Μια ποιητική αλυσίδα δώδεκα φωνών που ένωσαν τις λέξεις τους για να δημιουργήσουν ένα ενιαίο ποιητικό μωσαϊκό. Κάθε στροφή, ένας δημιουργός «Άγρυπνη Πόλη» Στης άγρυπνης πόλης τα στενάκρέμασα το βλέμμα,κι η νύχτα ψιθύρισε απαλά:«στη μέρα ζει το ψέμα». Υγρό μπλε μετάξιη νύχτα γύρω μουκι εγώ πετάω αστέριαστην πόρτα του Θεού. Σαν ποιητής ή εραστής,κρύβω τη λέξη … Συνεχίστε να διαβάζετε ΣυνΠοίηση#3 – «Άγρυπνη Πόλη».