Μια ποιητική αλυσίδα έντεκα φωνών που ένωσαν τις λέξεις τους για να δημιουργήσουν ένα ενιαίο ποιητικό μωσαϊκό. Κάθε στροφή, ένας δημιουργός «Ουρανός Απών» Πώς να ονειρευτείς χωρίς ουρανό…σαν να ζητάς η φύση να μην ανθίζει,μα η ψυχή, επίμονη, γυρεύει φως,να έχει τόπο να ακουμπά, να μην λυγίζει. Κι αν πολεμάει μέρα νύχτα τα χτικιάΚαι βρίσκει … Συνεχίστε να διαβάζετε ΣυνΠοίηση #2 – «Ουρανός Απών».